អាន ខេម៉ា (An Khema) – Newsroom Cambodia

ពលរដ្ឋរស់នៅតាមដងផ្លូវមួយស្ថិតក្នុងភូមិឬស្សី សង្កាត់ស្ទឹងមានជ័យ២ ត្អូញត្អែរពីក្លិនស្អុយពេលធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Mon, 27 Jul 2020 12:39:40 +0000

ប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅ និងធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ផ្លូវបេតុងមួយជាប់របងសាលាបឋមសិក្សាភូមិឬស្សី សង្កាត់ស្ទឹងមានជ័យ២ ខណ្ឌមានជ័យ រអ៊ូរទាំពីក្លិនសំរាមស្អុយរលួយរហូតពិបាកដកដង្ហើម និងត្រូវយកដៃខ្ទប់ច្រមុះ។

លោក ម៉ៅ សារិន ដែលមានផ្ទះនៅពីក្រោយផ្លូវនោះបាននិយាយថា អ្នកមកដាក់សំរាមនៅទីនោះអស់រយៈពេលប្រហែលជា៣ឆ្នាំមកហើយ និងថា បញ្ហាសំរាមនៅតាមដងផ្លូវជាប់របងសាលារៀនមួយនេះ បានធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ខ្លាំងដល់សុខភាពរបស់ប្រជាពលរដ្ឋដែលនៅក្បែរនោះ ជាពិសេសក្មេងៗ ដោយសារមានក្លិនស្អុយខ្លាំងរហូតធ្វើឲ្យពិបាកដកដង្ហើម។ លោកបន្តថា បញ្ហាមួយនេះក៏ដោយសារការប្រមូលសំរាមរបស់ក្រុមហ៊ុននៅតាមផ្ទះមិនទៀងទាត់ មានពេលខ្លះ ពីរទៅបីថ្ងៃ ឬមួយអាទិត្យទើបពួកគេមកយក ដូច្នេះប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួនបានយកសំរាមរបស់ពួកគេមកដាក់នៅទីនោះ រហូតមានក្លិនស្អុយរលួយ។

លោកមានប្រសាសន៍ថា៖ «វាមានក្លិនស្អុយសុទ្ធដង្កូវ សូម្បីតែដើរកាត់ ជិះម៉ូតូកាត់ ខ្ទប់ច្រមុះអត់ហ៊ានដក ស្អុយខ្លាំងពេក ហើយកម្មកររោងចក្រគាត់ដើរ គាត់រអ៊ូស្អុយគ្រប់គ្នា ហើយជាពិសេសក្មេងៗ វារត់លេងរត់អី វាស្អុយ វាពិបាកដកដង្ហើមម៉ង»។

អ្នកស្រី សួង សុវណ្ណ អាជីវករលក់ដូរនៅតាមដងផ្លូវនោះ បាននិយាយថា បញ្ហាស្អុយសំរាមនេះដោយសារតែប្រជាពលរដ្ឋមិនសូវយល់ដឹងពីការទុកដាក់សំរាមឲ្យបានត្រឹមត្រូវ ធ្វើឲ្យហូរហៀរពេញផ្លូវ។

កញ្ញាបញ្ជាក់ថា៖ «ការប្រមូលសំរាមរបស់ក្រុមហ៊ុនគាត់គ្រាន់បើតើ ណាស់តែប្រជាពលរដ្ឋ មួយចំនួនគាត់ខ្វះការចេះដឹងក្នុងការចោលសំរាម»។

លោក រតនា ប្រាយុទ្ធ អ្នកធ្វើដំណើរនៅតាមដងផ្លូវនោះនិយាយថា រយៈពេលជាច្រើនខែមកហើយដែលទីនោះមានក្លិនស្អុយ ដោយសារពលរដ្ឋដាក់សំរាមខុសទីកន្លែងដែលគេតម្រូវឲ្យដាក់នៅតាមដងផ្លូវមួយនេះ។ លោកបន្តថា ពីមុនលោកឧស្សាហ៍ជិះកាត់ផ្លូវនេះ ប៉ុន្តែ បច្ចុប្បន្នជាខែភ្លៀងធ្វើឲ្យផ្លូវនោះកាន់តែស្អុយ ទើបលោកកាត់បន្ថយមិនសូវជិះកាត់ផ្លូវនេះដូចមុន។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «ស្អុយណាស់ណាមួយជាពិសេសខែនេះខែភ្លៀងហើយសំរាម ហើយសំរាមយកចេញមិនទាន់វាពិបាកណាស់»។

ចំណែកលោក ឃុន សម្ផស្ស ប្រធានអ្នកប្រមូលសំរាមរបស់ក្រុមហ៊ុនស៊ីនទ្រីនៅខណ្ឌមានជ័យ បាននិយាយថា បញ្ហានេះក៏ព្រោះតែប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅទីនោះមានទម្លាប់បោះសំរាមចោលតាមដងផ្លូវជាប់របងសាលាបឋមសិក្សាភូមិឬស្សី និងនៅពីមុខថ្នល់។

«វាគឺជាទម្លាប់របស់ពួកគាត់ហើយ ដែលគាត់តែងតែចោលសំរាមនៅតាមដងផ្លូវ ជាប់នឹង ពីមុខសាលា ហើយយើងអាចដកអារទេះចេញពីផ្លូវនោះបាន ទាល់តែអាជ្ញាធរ នៅទីនោះរួមសហការ ដោយឈរចាំមើលប្រជាពលរដ្ឋ កុំឲ្យបោះ»។

លោក ទូច សំអុល ចៅសង្កាត់ស្ទឹងមានជ័យ២មានប្រសាសន៍ថា ដោយសារតែក្រុមហ៊ុនស៊ីនទ្រីមិនមកយកសំរាមតាមពេលកំណត់ ទើបបណ្ដាលឲ្យទៅជាស្អុយរលួយបែបនេះ ហើយសំរាមនៅជាប់របងសាលាបឋមសិក្សាភូមិឬស្សីនោះ គឺជារបស់ប្រជាពលរដ្ឋដែលយកទៅដាក់ ដោយសារតែផ្ទះរបស់ពួកគេនៅច្រកខាងក្នុង។ លោកបន្ថែមថា ខាងសង្កាត់ក៏បានរៀបចំបែបបទទៅខាងក្រុមហ៊ុនស៊ីនទ្រីផងដែលចំពោះបញ្ហានេះ តែនៅមិនទាន់មានអ្នកមកទទួលនៅឡើយ។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «ខ្ញុំបានរាយការណ៍ទៅឲ្យសំរាមហើយអូន ពូបានរៀបពាក្យឲ្យខាងស៊ីនទ្រីហើយ តែអត់ឃើញវាមកយក»។

លោក ម៉េត មាសភក្តី អ្នកនាំពាក្យសាលារាជធានីភ្នំពេញ លើកឡើងថា បញ្ហាការទុកដាក់ និងប្រមូលសំរាមនេះ ខាងសាលារាជធានីភ្នំពេញ ក៏កំពុងតែព្យាយាមពន្លឿននីតិវិធីជ្រើសរើស រកក្រុមហ៊ុនថ្មី យ៉ាងហោចណាស់បីបន្ថែមទៀតសម្រាប់ប្រមូលសំរាម ឲ្យបានទាន់ពេលវេលា ។ លោកបន្តថា បច្ចុប្បន្នសូមចិត្តប្រជាពលរដ្ឋ អធ្យាស្រ័យចំពោះរឿងនេះ។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «យើងបានគិតគូររៀបចំហើយ តាំងពីយើងហ្នឹង បានផ្សព្វផ្សាយអំពីការត្រៀមលក្ខណៈ ដើម្បីយើងជ្រើសរើសយកអ្នកផ្គត់ផ្គង់សេវាប្រមូលសំរាមឲ្យបានច្រើន ទៀតដើម្បីរៀបចំការងារ កើបសំរាមឥឲ្យបានល្អ»។

បណ្ឌិតវិស្វកម្មជំនាញខាងបរិស្ថាន លោកស្រី អាយរីណា ចាក្រាបូទី (Irina Chakraborty ) បាននិយាយថា បើទោះបីជាក្រុមហ៊ុនបានប្រមូលសំរាមរួចហើយក្ដី ក៏ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានសម្អាតទីនោះទេ ដូច្នេះក្នុងការកាត់បន្ថយបញ្ហាស្អុយសំរាមនេះ ប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅក្បែរនោះ គប្បីត្រូវលាងសម្អាតបន្ទាប់ពីក្រុមហ៊ុនប្រមូលរួច។ លោកស្រីថា ដោយសារតែសំរាមខ្លះ ជាប្រភេទកាកសំណល់ម្ហូបអាហារ គ្រឿងភេសជ្ជៈ និងរបស់រឹង នោះជាមូលហេតុដែលយើងត្រូវលាងសម្អាត។

លោកស្រីបន្ថែមថា បញ្ហាក្លិនសំរាមនេះ អាចបង្កឲ្យប្រជាពលរដ្ឋដែលរស់នៅទីនោះមាន ការឈឺក្បាលវិលមុខ ជាមួយនឹងការរស់នៅដោយបរិយាកាសមិនល្អ។ លោកស្រីថា ការយកកាកសំណល់ធ្វើជីកំប៉ុសក្នុងគ្រួសារខ្នាតតូច អាចជាដំណោះស្រាយដ៏ល្អមួយដើម្បីកាត់បន្ថយក្លិន និងបរិមាណកាកសំណល់ ខណៈពេលដែលពួកគេក៏អាចដាំដំណាំបន្លែដោយខ្លួនឯង។

អ្នកស្រីនិយាយថា៖ «ប្រសិនបើយើងមិនសម្អាតវាទេ នោះថ្ងៃបន្ទាប់ (ពីការប្រមូល) សំរាមនឹងប្រែជាស្អុយ ក៏ព្រោះតែគ្រឿងភេសជ្ជៈអស់ទាំងនោះ ហើយគ្មានអ្នកណាម្នាក់លាងសម្អាតវា»។

យោងតាមគេហទំព័រក្រសួងបរិស្ថានកម្ពុជា សំណល់សំរាម ដែលបានបង្កើតឡើងក្នុងមួយឆ្នាំមានប្រមាណជាង៤លានតោន ក្នុងនោះប្រមាណ២០% ជាសំណល់ប្លាស្ទិក។ នៅតាមបណ្តាខេត្តរាជធានីធំៗដែលបង្កើតបរិមាណសំរាមច្រើនរួមមាន រាជធានីភ្នំពេញ ប្រមាណជា ៣០០០តោនក្នុងមួយថ្ងៃ៕

‘We Can’t Breathe’: Residents Along Meanchey’s Smelly-Street Fume Over Garbage Collection, Neighbors

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Fri, 24 Jul 2020 09:35:03 +0000

On the road bordering Meanchey district’s Phum Russey Primary School, motorbike drivers cover their mouths against the intense smell of garbage, and residents say they have difficulty breathing.

“It’s such a bad smell … when walking or even riding a motorbike we need to cover our mouths and we can’t breathe for a while,” said Mao Sarin, an accountant living on the street in Stung Meanchey 2 commune.

The road has two primary schools as well as several factories and rental accommodations. Trash bags pile up on and all around garbage carts left near the entrance of the street.

Sarin said Phnom Penh trash collection company Cintri came to pick up the garbage only two to three times a week, on an irregular schedule. Meanwhile, neighbors — he said he did not know exactly who — left their trash scattered everywhere.

“It’s hard for every factory worker and young child when they walk on this road,” he said. The mess had been going on for three years already, he added.

Rotana Brayut, who was recently driving his motorbike down the street, said he rarely used the road because when he rode with his daughter she would complain about difficulties breathing.

“Especially now that it’s rainy season … it’s really hard,” Brayut said.

Sung Sovan, a vendor living opposite Sarin, put the blame squarely on her neighbors.

Sung Sovan, selling soap, says her neighbors litter on her street in Phnom Penh’s Meanchey district. (Va Sopheanut)

“The company collecting the garbage is good, but the issue is some people do not understand about littering,” she said. Residents put their trash all over the road when the carts were full, she said.

Cintri’s chief of Meanchey district garbage collection, Khun Samphors, also said residents were at fault, though he argued that local authorities should do more to help.

Cintri wants people to leave trash outside their houses rather than along the school wall, and at one point it removed the garbage carts there to encourage the behavior, he said.

But residents just left their trash on the ground where the carts used to be, so the company brought them back, Samphors said.

“It’s their habit,” he said. “We can remove the carts from the street again if authorities will be there to cooperate. The authorities must wait and stop people from throwing rubbish there.”

Commune chief Touch Sam Ol, however, said the smell was Cintri’s failure. Residents had no other option than to put their garbage around the provided carts because many lived down small lanes where garbage trucks could not go.

As a result, the trash was left rotting on the street for days, he said.

“I have reported this to the garbage company and I have prepared a letter for Cintri, but I haven’t seen anyone come to take it,” Sam Ol said.

City Hall spokesman Meth Measpheakdey said the city was aware of garbage collection issues around Phnom Penh. City Hall apologized to citizens while it took bids to have three more companies help Cintri with the work, he said.

Irina Chakraborty, a Phnom Penh eco-businesswoman with a background in environmental engineering, said organic solids and liquids could cause bad smells even after the waste was collected, and residents should clean the street if they wanted the smell to go away.

The smell from improperly disposed garbage could cause headaches, she said, and recommended composting either by households or at the municipal level.

According to the Environment Ministry, Phnom Penh produces 3,000 tons of garbage every day, and officials have suggested subsidies for recyclers similar to neighboring countries to try to combat the problem.

សកម្មជនការពារព្រៃឈើ ស្នើក្រសួងបរិស្ថាន ចាត់វិធានការលើជនល្មើស កាប់បំផ្លាញ ព្រៃព្រះរការ

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Wed, 04 Mar 2020 10:15:33 +0000

តំណាងសហគមន៍ចំនួន៣មកពីខេត្តព្រះវិហារ និងសកម្មជនការពារធនធម្មជាតិ ប្រមាណ២០នាក់កាលពីចុងសប្តាហ៍មុន បានដាក់ញត្ដិទៅក្រសួងបរិស្ថាន ដើម្បីស្នើសុំពង្រឹង និងចាត់វិធានការតាមផ្លូវច្បាប់ចំពោះបទល្មើសព្រៃឈើ និងសត្វព្រៃក្នុងដែនជម្រសត្វព្រៃព្រះរការ ខេត្តព្រះវិហារ។

យោងតាមញត្តិដែលមានស្នាមមេដៃពលរដ្ឋចំនួន១៤៤ ដាក់ទៅក្រសួងបានឲ្យដឹងថា ចាប់ពីខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១៩ ដល់ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០ ក្រុមសហគន៍ និងសកម្មជនការពារធនធានធម្មជាតិបានចុះល្បាត ចំនួន០៩លើក ដោយប្រទះឃើញបទល្មើស៩៨ករណី។

ក្នុងញត្តិដដែលបានឲ្យដឹងថា សហគមន៍ប្រទះឃើញ ប្រភេទក្ដារបន្ទះ អារជ្រៀករួចមាន ៤១៨បន្ទះ ដែលក្នុងនោះរួមមានប្រភេទ ឈើទាល គគីរ កកោះ ផ្ដៀក ពពេល និងស្រឡៅជាដើម។

អ្នកស្រី ស៊ឹម សេត អាយុ៤៩ឆ្នាំជាជនជាតិដើមភាគតិចកួយ ជាអ្នកស្ម័គ្រចិត្តដើរល្បាតព្រៃមកពី ភូមិប្រមេរ៍ ឃុំប្រមេរ៍ ស្រុកត្បែងមានជ័យ ខេត្តព្រះវិហារ បានប្រាប់ឲ្យដឹងថាអ្នកស្រី និងក្រុមល្បាតបានអង្កតឃើញថាមានការលួចកាប់ព្រៃឈើ និងដាក់អន្ទាក់សត្វព្រៃខុសច្បាប់នៅតែបន្តកើតមានឡើង នៅដែនជម្រកសត្វព្រៃព្រះរការ។ ដូចនេះ ពួកគាត់បានសម្រេចចិត្តរួមគ្នាមកដាក់ញត្តិដើម្បីឲ្យក្រសួងជួយចាត់វិធានការ ទៅលើជនល្មើស។

អ្នកស្រី ស៊ឹម សេត បាននិយាយថា៖ «មកពីខ្ញុំស្ដាយព្រៃឈើ ព្រោះថាទៅចុះ ល្បាតពេលណាក៏នៅតែមានអាណាធិបតេយ្យកាត់រហូតរាល់ថ្ងៃ»។

អ្នកស្រីបានបន្តទៀតថា ប្រជាសហគន៍នៅទីនោះរស់នៅដោយពឹងផ្អែកលើការប្រមូលអនុផលព្រៃឈើ រួមមានការប្រមូលជ័រទឹកជាដើម។ អ្នកស្រីថា ការកាប់ព្រៃឈើខុសច្បាប់ធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ពួកគេ ដោយសារដើមច្បោះដែលធ្លាប់ផ្ដល់ផលដល់អ្នកភូមិរស់នៅទីនោះមិនសូវមានដូចមុននោះទេ។

អ្នកស្រី ស៊ឹម សេត បន្ថែមថា៖ «បញ្ហាប្រឈមខ្លាំង ទីមួយអាកាសធាតុក៏ប្រែប្រួល មួយទៀតបើអស់ព្រៃឈើភ្លៀងធ្លាក់មិនគ្រប់គ្រាន់។ ជីវភាពប្រចាំថ្ងៃក៏វាថយចុះព្រោះដើមច្បោះជ័រហ្នឹងវាថយចុះ ព្រោះរាល់ដងយកជ័រយកទៅលក់»។

អ្នកនាំពាក្យក្រសួងបរិស្ថាន លោក នេត្រ សុភក្ក្រា បានប្រាប់ឲ្យដឹងថា ក្រសួងបានទទួលញត្តិពីក្រុមសហគមន៍។ លោកថា ក្រសួងបានបញ្ចូនមន្រ្តីចុះទៅដែនជម្រកសត្វ ព្រៃព្រះរការ ដើម្បីស៊ើបអង្កេត និងធ្វើរបាយការណ៍ជាក់ស្តែងបញ្ចូនមកក្រសួង។ ប៉ុន្តែមកដល់ពេលនេះ ខាងក្រសួងមិនទាន់ទទួលរបាយការណ៍ជាក់លាក់នៅឡើយទេ។

លោក នេត្រ សុភក្ក្រា មានប្រសាសន៍ថា៖ «ខាងក្រសួងបានទទួលញត្តិហ្នឹងហើយ។ ហើយក្រសួងបានបញ្ចូនមន្រ្តីចុះទៅស៊ើបអង្កេតហើយ។ ហើយឥឡូវខ្ញុំអត់ទាន់ប្រាប់អីបានទេ ទាល់តែគេឡើងមកវិញទើបមានរបាយការណ៍ជាក់ស្តែង ប្រហែលជាក្នុងអាទិត្យហ្នឹងបានដឹង»។

គួរបញ្ជាក់ថា ដីព្រៃព្រះរការមានទំហំផ្ទៃដី ៩០,៣៦១ ហិកតា។ រាជរដ្ឋាភិបាលបានដាក់ព្រៃព្រះរការជាដែនជម្រកសត្វនៅឆ្នាំ២០១៦ ដើម្បីធានាឲ្យមានការថែទាំទីជម្រកសត្វព្រៃ និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី ព្រមទាំងលើកកម្ពស់ការចូលរួមរបស់សហគមន៍មូលដ្ឋាន និងសាធារណៈជនក្នុងការរួមចំណែកដល់ការគ្រប់គ្រង ការពារ និងអភិរក្សជីវៈចម្រុះនិងធនធានជាតិក្នុងតំបន់។

‘Art in the Park’ Transforms Plastic Waste Into a Dragon, Drooping Branches Into Butterfly Wings

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Thu, 27 Feb 2020 11:26:39 +0000

Nine artists will be featured in an art exhibition, Art in the Park, at the French Embassy on March 7 to encourage people’s love of nature.

On Thursday, the artists introduced their work for the upcoming showcase, which features creations made from recycled materials.

Leang Seckon, one of Cambodia’s leading artists, presented a 140-meter-long dragon made of household plastic waste.

“I used plastic in connection with nature — as in our everyday lives, when we live with both plastic and nature,” Seckon said.

He wants to promote a sense of responsibility toward nature, he said. “As an artist, I must work on in-depth projects that can foster the beauty of the environment.”

Artist Sopheap Pich and French Embassy cultural officer Kor Borin stand in front of Pich’s ‘butterfly wing’ at the embassy in Phnom Penh on February 27. (An Khema)

Cambodian-American artist Sopheap Pich, meanwhile, fashioned butterfly wings out of the drooping branches of a large derm chrey tree on the embassy’s compound.

Pich said that in other countries he had seen the branches of old trees propped up by supports; unlike in Cambodia, where, he said, such branches would be trimmed or cut off.

“In China and Japan, they will use a pedestal to support the branch; but this tradition I have never seen in Phnom Penh so far,” he said.

A row of bamboo sticks placed under branches transforms them into wing-like walls.

Members of the public who wish to view the artworks on days other than March 7 are required to make an appointment with the French Embassy.

Embassy press officer Tung Soklim said that if there was high demand, the exhibition would be opened to the public for a second day.

French Ambassador Eva Nguyen Binh said the inventive pieces had brought the trees in the embassy compound to life.

“These trees, through artistic proposals, become at the same time beings to which we pay tribute for their beauty and their fragility, refuges, witnesses of memory. They are like immobile terminals giving meaning to life,” Nguyen Binh said.

Next week’s exhibition — the embassy’s second Art in the Park event — features Ouk Chim Vichet, Gregory Gosselin, Riem Monisilong, Mak Remissa, Leang Seckon, Srey Bandaul, Meas Sokhorn, Sopheap Pich and Veasna Tith.

Correction: A previous version of this article incorrectly stated that an appointment was necessary to view the art on March 7. An appointment is required only to view the art on other days.

អតីតបុគ្គលិក សណ្ឋាគារ The Great Duke មិនទាន់សម្រេចយកសំណង

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Tue, 25 Feb 2020 11:15:11 +0000

អតីតបុគ្គលិក សណ្ឋាគារ The Great Duke បាននឹងកំពុងពិចារណាទទួលយក សំណងបីក្នុងបួនចំណុចដែលបានសម្រេចផ្តល់ជូនដោយក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាល។

ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាលនៃក្រសួងការងារ កាលពីថ្ងៃទី២០ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២០ បានសម្រេចផ្តល់ដំណោះស្រាយ បីចំណុច និងបដិសេធមួយចំណុចទៅលើសំណងជំងឺចិត្តដែលអតីតបុគ្គលិកបានធ្វើការទាមទារបន្ទាប់ពីសណ្ឋាគារមួយនេះបានបិទទ្វារកាលពីដើមឆ្នាំ២០២០កន្លងមក។

ប្រធានសហព័ន្ធសហជីពកម្មករ និយោជិកវិស័យទេសចរណ៍កម្ពុជា ប្រចាំនៅសណ្ឋាគារ The Great Duke លោក ទូច កុសល បានឲ្យដឹងថា ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាល បានផ្តល់ជូនបីចំណុច រួមមាន ប្រាក់អតីតភាពការងារ ប្រាក់ជូនដំណឹង និង ទូទាត់ថ្ងៃឈប់សម្រាកដែលនៅសល់ទៅជាថវិការ ប៉ុន្តែ បដិសេធផ្តល់ប្រាក់សំណងជំងឺចិត្ត។

ក្រោយពីការសម្រេចរបស់ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាល តំណាងសហជីព កាលពីថ្ងៃទី២៤ ខែកុម្ភៈ បានជួបប្រជុំជាមួយអតីតបុគ្គលិក ៧៥នាក់ ក្នុងចំណោម១៣៩ នាក់ ដើម្បីបោះឆ្នោតសម្រេចទទួល ឬមិនទទួលយក។ អតីតបុគ្គលិក ៦០នាក់ ក្នុងចំណោម ៧៥ នាក់បានយល់ព្រម។

លោក ទូច កុសល បាននិយាយថា៖ «សេចក្ដីសម្រេចហ្នឹងគេឲ្យតែបីទេ គេអត់ព្រមឲ្យប្រាក់សងជំងឺចិត្ត។ ហើយម្សិលមិញខ្ញុំបានជួបប្រជុំជាមួយបុគ្គលិកចំនួន៧៥នាក់ និងបានធ្វើការបោះឆ្នោតស្ទង់មតិ៦០នាក់គេយល់ព្រម តែ១៥នាក់ទៀតគេអត់ទទួលសេចក្តីបង្គាប់ទេ»។

លោក ទូច កុសល បានបន្ថែមទៀតថា មូលហេតុដែលបុគ្គលិកផ្សេងទៀតដែលមិនបានចូលរួមក្នុងការស្ទង់មតិនេះ ព្រោះពួកគេមានការងារថ្មីធ្វើ និងមានការពិបាកក្នុងការសុំច្បាប់។ ចំនែកបុគ្គលិក១៥នាក់ទៀតមិនទទួលយកសេចក្ដីសម្រេចនេះ ដោយសារពួកគាត់យល់ថា តាមផ្លូវច្បាប់ពួកគាត់គួរតែទទួលបាននូវប្រាក់សំណងជំងឺចិត្តដែលមានក្នុងមាត្រាទី៩១។

យ៉ាងណាមិញ លោកយល់ថាបុគ្គលិកទាំងអស់គួរតែទទួលបានប្រាក់សំណងតាមមាត្រាទី៩១ ប៉ុន្តែដោយសារការតវ៉ាមានភាពអូសបន្លាយកាន់តែយូរដែលជាហេតុធ្វើអោយបុគ្គលិកភាគច្រើនចាប់ផ្ដើមពិចារណាទទួលយកការសម្រេចរបស់ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាល។

លោក ទូច កុសល បាននិយាយថា៖ «បើនិយាយមែនទែនទៅបើយើងទារបានបួនចំណុចហ្នឹងទើបពេញចិត្តពេញចិត្តថ្លើម តែដោយមើលទៅដូចអត់ចង់អូសបន្លាយពេលវេលាទៅមុខទៀតទេ ចង់ថាយកតែប៉ុណ្ណឹងទៅ កុំអោយវែងឆ្ងាយទៀត»។

ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាល ទុកពេលឲ្យអតីតបុគ្គលិក ចំនួនប្រាំបីថ្ងៃ ដើម្បីឲ្យសម្រេចចិត្ត។ នៅក្នុងសប្តាហ៍នេះ តំណាងសហជីព នឹងជួបប្រជុំជាមួយអតីតបុគ្គលិកម្តងទៀត ដើម្បីសម្រេចចិត្ត។

លោក ទូច កុសល បានបន្ថែមថា តាមការប៉ាន់ប្រមាណរបស់លោក រង្វង់ទឹកប្រាក់ទាំងអស់ដែលត្រូវសងដល់បុគ្គលិកប្រហែល៧០ម៉ឺន ទៅ១លានដុល្លារ។

គួររំលឹកឡើងវិញថា អតីតបុគ្គលិកចំនួន១៣៩នាក់បានធ្វើការតវ៉ានៅមុខសណ្ឋាគារ The Great Duke បួនលើកធំៗ បន្ទាប់ពីសណ្ធាគារបានប្រកាសបិទដំណើរការ ចាប់ពីថ្ងៃទី៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៩ ដោយមូលហេតុសេដ្ឋកិច្ច។

Women Journalists Defy Stereotypes of the Work as Too Dangerous, ‘Not Suitable’

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Fri, 24 Jan 2020 02:34:07 +0000

Cheng Sokhorng has been discouraged from pursuing her career in journalism, both at home and at work.

“My family always says there are many jobs better than being a journalist, and journalism is not suitable for a woman and not safe,” she says.

She started at The Cambodia Daily in 2009 and also worked at the The Phnom Penh Post as a business reporter. She recently became a freelancer so she can write news more freely, she says.

“I found that the job was not the same as before; I could not bring information properly to the public,” she says. “So I decided to become a freelancer, so I could report more or less independently.”

At work, a male-dominated field routinely behaves insensitively toward the women in it, she says. “You will see more men in your office and outside while reporting, and you will hear teasing or bullying words.”

Both in the newsroom and in the field, female journalists in Cambodia often find that they are alone. Significantly outnumbered by men, they encounter insensitivity and even harassment, they say. The people around them — especially their families, but even colleagues — suggest that the work is not for them, with too many safety and security concerns.

However, some of the women who have stuck with journalism in Cambodia say they take pride in defying the stereotypes.

Khan Leakhena, a reporter at VOD, says she sometimes doesn’t feel like a woman in her work — she chases interviewees among mobs of reporters, and is dressed to run.

But it’s work she loves and believes in. “This job can help people in my country,” she says.

The challenges have been frequent, she says. She has been harassed by locals during field reporting trips to the provinces, and even by other journalists on the job.

“When there is a male-dominant workplace, they always joke around about some topic about girls or something, which makes me feel uncomfortable,” Leakhena says. “Sometimes I might clap back, or I’ll just pretend that I don’t care so it won’t affect our teamwork.”

When she went on a reporting trip to Svay Rieng province in October for a feature on health and education, she faced unwelcome attention after an interview. “A local man kept asking me to drink beer and wanted to hold my hand,” she says.

Afterward, her parents told her to resign because they did not want her to continue traveling and face risks. It took a lot of convincing to gain their support again, she says.

At VOD, Leakhena is one of only two women in a news team of about 15, including all-male editors.

“When there is breaking news, they mostly send male journalists to report the news. They don’t think that sometimes women can do even better,” she says. “Please don’t underestimate women’s abilities.”

Despite the obstacles, however, Leakhena believes that female journalists are invaluable to the industry, and she encourages more women to join the field.

“Please don’t be scared to do what you want,” Leakhena says. “We don’t need anyone to empower us, just empower ourselves and do it.”

“Every time I see that I’m the lone female journalist in a crowd, I feel really proud of myself,”

One of her editors, Sun Sokhen, says VOD makes an effort to hire female journalists, and attributes the lack of women in the newsroom to a lack of interest among women.

“Female applicants are always rare,” he says. “Women themselves think that it is a dangerous kind of work and it is only for men … [and] her family might think it is too dangerous for her.”

He says he would like to have more women in the newsroom, because they would understand women’s issues better and “it is the nature of women to be good at communicating; the way they talk and their strategy to convince people are better than men.”

Sokhen adds that VOD has policies around gender-respecting behavior. Sometimes the male-dominant newsroom goes too far in making insensitive jokes, but “there is nothing serious about it,” he says.

A 2018 report by the Fojo Institute, a Swedish organization that promotes free and independent media, says female journalists in the country face a slew of challenges.

Its survey of 131 Cambodian journalists found a predominance of men in the field, particularly in the provinces and among freelancers; family pressures on women primarily around security fears; and more field opportunities given to men due to the assumption that women are more vulnerable. Two women surveyed said their husbands wanted to divorce them because of the demands of their work.

Sokhorng, the freelancer, says that in the face of obstacles, women journalists have learned to rely on themselves. “Everything depends on us, whether it’s taking care to maintain transparency and security, or even to encourage ourselves.”

Correction (January 24): An earlier version of this article misstated that Khan Leakhena traveled alone to Svay Rieng for a reporting trip in October. She traveled with a camera operator.

អតីតបុគ្គលិកសណ្ឋាគារផ្កាយប្រាំ The Great Duke តវ៉ាទាមទារ ប្រាក់អត្ថប្រយោជន៍

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Mon, 20 Jan 2020 09:33:25 +0000

អតីតបុគ្គលិក សណ្ឋាគារ The Great Duke ជាង១០០នាក់ បានប្រមូលផ្តុំតវ៉ា នៅមុខសណ្ឋាគារ នៅព្រឹកនេះ ដើម្បីទាមទារ ប្រាក់អត្ថប្រយោជន៍ និងសំណងផ្សេងៗ បន្ទាប់ពីបរាជ័យក្នុងការចរចា។

សណ្ឋាគារលំដាប់ផ្កាយប្រាំ The Great Duke បានប្រកាសបិទដំណើរការ ចាប់ពីថ្ងៃទី៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៩ ដោយមូលហេតុសេដ្ឋកិច្ច។ បន្ទាប់ពីប្រកាសបិទទ្វារ សណ្ឋាគារនេះ បានចាត់តាំការិយាល័យមេធាវី អេចប៊ីអេស (HBS) ធ្វើការដោះស្រាយ ជាមួយបុគ្គលិក ប៉ុន្តែមកដល់ពេលនេះ នៅមិនទាន់មានដំណោះស្រាយនៅឡើយនោះទេ។

លោក ទូច កុសល ប្រធានសហព័ន្ធសហជីពកម្មករ និយោជិកវិស័យទេសចរណ៍កម្ពុជា ប្រចាំនៅសណ្ឋាគារ The Great Duke បានប្រាប់អ្នកសារព័ត៌មានថា អតីតបុគ្គលិកសណ្ឋាគារ ធ្វើការតវ៉ា នៅថ្ងៃនេះ បន្ទាប់ពីរងចាំជាច្រើនថ្ងៃ ដោយពុំមានដំណោះស្រាយ។ លោកថា ពួកគេនឹងបន្តធ្វើការតវ៉ា រហូតមាន ដំណោះស្រាយ។

លោក ទូច កុសល មានប្រសាសន៍ថា៖ «ចាប់ពីថ្ងៃនេះ បើសិនមិនមានការដោះស្រាយឲ្យកម្មករយើងទេ គឺយើងនឹងធ្វើការដង្ហែរហូត។ ហើយយើងប្រហែលជាមិននៅស្ងៀមមួយកន្លែងទេ។ ពួកយើងដង្ហែក្បួនទៅក្រសួងការងារ ដូចជាកន្លែងប្រមុខរដ្ឋាភិបាល ដើម្បីឲ្យពួកគាត់ជួយដោះស្រាយឲ្យពួកយើង»។

លោក ទូច កុសល បន្ថែមថា ក្រុមអតីតបុគ្គលិក ទាមទារលក្ខខណ្ឌមួយចំនួន រួមមាន ប្រាក់អតីភាពការងារ សំណងជំងឺចិត្ត ទូទាត់ប្រាក់ជូនដំណឹង ទូទាត់ថ្ងៃឈប់សម្រាកដែលនៅសល់ទៅជាថវិកា និងប្រាក់ខែចុងក្រោយជាដើម។

បុគ្គលិកផ្នែកភោជនីយដ្ឋាន អ្នកស្រី គង់ ច័ន្ទ មានប្រសាសន៍ថា ពូកគាត់បានទៅ ក្រសួងការងារ កាលពីថ្ងៃទី១៧ ខែមករា ឆ្នាំ២០២០ ដើម្បីធ្វើការចរចាជាមួយ មេធាវីតំណាងក្រុមហ៊ុន ប៉ុន្តែភាគីក្រុមហ៊ុនបដិសេធ សំណើរបស់ពួកគេ។ អ្នកស្រីថា នេះជាការតវ៉ាលើកទីបួនហើយ ដើម្បីទាមទារឲ្យមានដំណោះស្រាយ។

អ្នកស្រី គង់ ច័ន្ទ និយាយថា៖ «ដោយសារថ្ងៃទី១៧ ខែមករានេះ បុគ្គលិកក៏បានទៅជួបជាមួយមេធាវីតំណាងរបស់សណ្ឋាគារនៅក្រសួងការងារដែរ តែមិនមានដំណោះស្រាយអ្វីទេ។ ទើបធ្វើអោយពួកគាត់ឈានចូលការធ្វើកូដកម្មលើកទី៤»។

អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការងារ លោក ហេង សួរ បានឲ្យដឹងតាមប្រព័ន្ធតេឡេក្រាមថា ក្រសួងកំពុងធ្វើការសម្របសម្រួល និងរកដំណោះស្រាយ ជូនបុគ្គលិកទាំងនោះ។

លោក ហេង សួរ មានប្រសាសន៍ថា៖ «ករណីនេះ នឹងរុញទៅ ក្រុមប្រឹក្សាអាជ្ញាកណ្តាលដើម្បីដោះស្រាយ ដោយសារតាមព័ត៌មានបឋម ករណីនេះមិនមែន ជាករណីជាករណី ក្ស័យធន»។

ចំណែកមេធាវីតំណាងសណ្ឋាគារ លោក នៅ ពិសិដ្ឋ មិនអាចទាក់ទងដើម្បីធ្វើអត្ថាធិប្បាយបាននោះទេ។

សណ្ឋាគារ The Great Duke បានផ្លាស់ប្តូរឈ្មោះពីសណ្ឋាគារ InterContinental តាំងពីខែមករា ឆ្នាំ២០១៨។ បុគ្គលិកសណ្ឋាគារនេះ ធ្វើការតវ៉ាបន្តបន្ទាប់ ដោយសារបើកប្រាក់ខែយឺត ហើយបានឈានដល់ ប្រកាសបិទទ្វារ ចាប់ពីថ្ងៃទី៣១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០១៩។

Fluent in English, Awkward in Khmer: A Generation Is Growing Up With a Mixed Bag of Language Skills

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Fri, 10 Jan 2020 12:42:01 +0000

Many schoolchildren in Phnom Penh are finding it hard to speak Khmer correctly after going to English-language schools, some parents said.

Their proficiency in a foreign language should give them a leg up in future careers, but for some it also hints at a troubling trend: Surrounded by YouTube videos and social media sites in English, a generation could be drifting away from Cambodia’s national language.

Chan Sarem, who has three daughters, said her youngest 12-year-old doesn’t like using Khmer, and when she speaks the language her pronunciation is unclear and sounds like a foreigner.

“She calls me ‘mom’ instead of the Khmer style” of using the word Mae, Sarem said. “Sometimes, she speaks English with her sisters when they don’t want me to understand. It makes me feel left out.”

Her older daughters, who are 22 and 24, don’t have the same problem.

But the youngest, who started at an English school when she was 6, is growing up preferring to use English over Khmer, she said.

La Vannsotheavuth said his 5-year-old son started at an English kindergarten when he was 3, and, surrounded by friends who speak English and YouTube videos also in the foreign language, he was having some difficulty pronouncing Khmer.

Vannsotheavuth therefore needed to make an extra effort to teach Khmer at home, he said.

He would have preferred that his son attend a Khmer school, but he knew that learning English would help his son get a better job in the future, so reluctantly sent him to the English kindergarten, he said.

He saw the same situation happening to many children around him, he said. “I often see many parents speak English to their children, even though they are Cambodian. The children cannot use the Khmer language correctly.”

Vannsotheavuth said he found the situation concerning. “For me, I am a patriotic person so I think about the future of our culture and language, how it can affect the value of our history, the loss of a sense of belonging, the usage of the Khmer language — especially, the possible disappearance of this language.”

Another parent, Thun Navy, a sales manager with two young children, said his eldest, a 3-year-old girl, learns only English and Chinese at kindergarten, and always mixes Khmer and English when she speaks.

“My child uses English mixed with Khmer, but it’s not my intention to make my child speak English better than Khmer,” he said.

However, the best schools, especially for younger children, teach in foreign languages, so he sent her to a private school rather than a public Khmer school, he said.

“It’s because there are not many public schools that accept kids under 4 years old, and private schools have more programs for students,” he said.

Chry Pengchhy, part-owner of an English school in Pur Senchey district, acknowledged that it was a common trend for many children to become better at foreign languages than Khmer.

Some parents even prefer to speak foreign languages with their children at home, he said.

“Today’s use of the Khmer language has really changed, from my observations of each family. Most parents speak foreign languages to their children based on [the parents’ own] ability,” Pengchhy said.

He agreed that Khmer writing, speaking and listening skills were declining among the new generation, and the government and parents should step in to improve the situation.

“Firstly, the state must limit the age when students can start to study a foreign language and should prioritize the national language first. Secondly, parents need to use and teach their children Khmer more.”

Education Ministry spokesman Ros Soveacha would say only that parents were free to choose where to send their children, and the ministry was working to improve education at all levels, from kindergarten through to the university level.

English lessons were added to the Khmer public school curriculum in 1996 starting from Grade 7, and were expanded to start at Grade 4 from 2017, according to the Phnom Penh Post.

Khmer Literature scholars said the trend among schoolchildren was concerning for the future of the Khmer language.

Chhin Seyha, a member of the language commission at the Royal Academy of Cambodia and a Khmer Literature trainer at Pannasastra University, said many Cambodians already do not use the Khmer language well, as they seem to value foreign languages more than Khmer.

“I see that using foreign languages rather than the Khmer language leads to a deficit in the Khmer language, leads to a lack of a lot of words in use, leads to the loss of identity, leads to younger generations having a crisis of writing,” Seyha said.

He suggested a variety of policies to promote Khmer, including prioritizing Khmer at schools, establishing a national independent authority on the language, and even penalizing people who write Khmer incorrectly.

Choub Sokleab, a 29-year-old fourth-year student majoring in Khmer Literature at Preah Sihanouk Raja Buddhist University, said that incorrect Khmer grammar and spelling was becoming more common, especially online.

“In our society nowadays, on Facebook and other media, children in Phnom Penh and the provinces use Khmer language in a limited way. Their usage of the Khmer language is wrong according to Khmer rules; they do not write well, and are wrong in both grammar and spelling,” Sokleab said.

He said it was even possible that the Khmer language would become a second language for some Khmer youths, who already write Khmer using the Latin alphabet when communicating with each other digitally.

“I think that if we continue to urge children to learn foreign languages much more than our Khmer language, it will become a second language,” he said. “New generations in the 21st century are likely to mostly use foreign languages.”

Phnom Penh Lakes ‘on the Brink of Elimination’: Report

អាន ខេម៉ា (An Khema) — Wed, 01 Jan 2020 04:13:22 +0000

Every lake in Phnom Penh has been damaged by development and its wetlands decimated, leading to severe flooding, loss of livelihoods and disappearance of fish species, a new report says.

SOURCE: https://vodenglish.news/phnom-penh-lakes-on-the-brink-of-elimination-report/?fbclid=IwAR353yWiTQcAfkpF18FZ-1Gtg5fxybl9duMCy49E4yAgjaRBsQp4c5-fkUg