អ្នកឧកញ៉ា ឡេង ណាវ៉ាត្រា បានបរិច្ចាកថវិការចំនួន ៣.៥លានដុល្លារសហរដ្ឋ​អាមេរិក អ្នកឧកញ៉ាគិត ម៉េងថវិការចំនួន ២លានដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក អ្នកឧកញ៉ាពុង ខៀវសែ ថវិការចំនួន ២លានដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក​​ និងក្រុមហ៊ុនជីប ម៉ុងគ្រប់ចំនួន ២លានដុល្លារសហរដ្ឋអាមេរិក រួមទាំងសប្បុរសជនជាច្រើនទៀត។ នេះយោងតាមការប្រកាសផ្ទាល់ខ្លួននៅតាមបណ្តាញសង្គម និងសារព័ត៌មាននានា។​

អ្នកឧកញ៉ា ឡេង ណាវ៉ាត្រា បានបង្ហោះលើហ្វេសប៊ុកដូច្នេះថា «ខ្ញុំបាទ និងក្រុមគ្រួសារសូមជួយតាមរយៈសម្ដេចតេជោដើម្បីទិញមន្ទីរពេទ្យ នគរទេព មកព្យាបាលបងប្អូនកើតជំងឺកូវីត19 #ចំនួន 3.5 បីលានប្រាំសែនដុល្លារ។ ខ្ញុំមិនអាចរស់នៅតែឯង ខ្ញុំកើតនៅកម្ពុជាស្លាប់នៅកម្ពុជា ជួយប្រជាជនកម្ពុជា ជាតួនាទីរបស់យើងទាំងអស់គ្នា សាមគ្គីភាពទើបមានភាពរឹងមាំ នេះជាពេលយើងត្រូវសាមគ្គីគ្នា»។

មន្ទីរពេទ្យ«នគរទេព» ជាមន្ទីរពេទ្យឯកជនមួយកន្លែងដែលត្រួវបានសាងសង់ឡើងនៅឆ្នាំ ២០១១ ស្ថិតនៅ​​ផ្លូវ ១០៩ ភូមិព្រៃសខាងកើត សង្កាត់ព្រៃស ខណ្ឌដង្កោ រាជធានីភ្នំពេញ ត្រូវបានដូរឈ្មោះមកជា «ហ្លួងម៉ែ»​ វិញ។

តាមរយៈហ្វេសប៊ុក មន្ទីរពេទ្យស្ត្រីនគរទេពបានបង្ហោះកាលពីថ្ងៃទី១២ ខែមីនាថាមន្ទីរពេទ្យស្ត្រីនឹងផ្អាកដំណើរការមួយរយៈចាប់ពីថ្ងៃផ្សាយដំណឹងនេះតទៅ។

មន្ទីពេទ្យបាននិយាយតាមហ្វេសប៊ុកថា «ជាមួយនឹងស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃករណី Covid-19 មានការកើនឡើងយ៉ាងឆាប់រហ័សនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាមន្ទីរពេទ្យស្ត្រីនគរទេពនឹងចាប់ផ្តើមបេសកកម្មថ្មីមួយដែលធ្វើការជាមួយរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាដើម្បីផ្តល់ការយកចិត្តទុកដាក់ដល់អ្នកជំងឺ Covid-19 បន្ទាប់ពីថ្ងៃទី ២១ ខែមីនាឆ្នាំ ២០២១»។

គិតត្រឹមថ្ងៃទី៣០ ខែ មីនា​ កម្ពុជា​មានករណីវិជ្ជមានវីរុសកូវីដ-១៩​ សរុបចំនួន​ ២៣៧៧នាក់ អ្នកជាសះស្បើយសរុបចំនួន ១១៧៦​នាក់ អ្នកកំពុងសម្រាកព្យាបាល ១១៨៦ និងអ្នកស្លាប់​១១នាក់៕

សេចក្តីអំពាវនាវពីអភិបាលក្រុង លោកឃួង ស្រេង បានសរសេរដូច្នេះថា «យោគយល់អធ្យាស្រ័យចំពោះការយឺតយ៉ាវក្នុងការបង់ថ្លៃឈ្នួល ដោយគួរលើកលែងការពិន័យឲ្យបង់ប្រាក់​បន្ថែម ឬដកយកប្រាក់កក់ចំពោះការយឺតយ៉ាវក្នុងការបង់ថ្លៃឈ្នួល និងបន្តរអនុញ្ញាតិអោយពួកគាត់ស្នាក់នៅបន្តរទៀត ដោយ​មិនគួរ​បណ្តេញ​ពួកគាត់ចេញឡើយ»។

ក្រសួងសុខាភិបាលបានប្រកាសកាលពីថ្ងៃទី២៨ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២១នេះ ថាមានករណីវិជ្ជមានចំនួន៨៦ និងជាសះស្បើយចំនួន ៣៤នាក់។ គិតត្រឹមថ្ងៃទី២៨ ខែមីនា ឆ្នាំ២០២១​ កម្ពុជាមានអ្នកឆ្លងសរុបចំនួន ២២៣៣នាក់ ជាសះស្បើយចំនួន ១១៦៦នាក់ កំពុងព្យាបាលចំនួន ១០៥៤នាក់​​ និងមានអ្នកស្លាប់ចំនួន ១០នាក់៕

យោងតាមរដ្ឋបាលខេត្តត្បូងឃ្មុំ ទារកនេះ ត្រូវបានឪពុកម្តាយនាំយកមកមណ្ឌលសុខភាពនៅថ្ងៃទី១១ ខែមិនា ឆ្នាំ២០២១ បន្ទាប់ពីមានបញ្ហារលាកផ្លូវដង្ហើម ហើយនៅថ្ងៃទី១៣ មិនា ២០២១ ឪពុកម្តាយគាត់ក៏បាននាំទារកនោះមកពិនិត្យជំងឺនៅផ្ទះពេទ្យមួយទៀតនៅភូមិផ្សេង​ បន្ទាប់មកម្តាយមីង០២នាក់របស់ទារកនោះមកពីភ្នំពេញបានមកលេងទារកនោះនៅថ្ងៃទី១៧ មិនា ២០២១។

ដោយសារនៅតែក្តៅខ្លួន ឪពុកម្តាយនិងទារកនោះបានយកសំណាកទៅគ្លីនិកមួយនៅថ្ងៃទី២៤ មិនា ២០២១ ហើយដែលគ្លីនិកនេះមានបុរសម្នាក់មានវិជ្ជមានកូវីដ-១៩ ហើយបានទៅព្យាបាលនៅទីនោះកាលពីថ្ងៃទី១៥ និងថ្ងៃទី១៦ ខែមិនា ២០២១។

លទ្ធផលសំណាករបស់ឪពុកម្តាយគឺអវិជ្ជមាន ប៉ុន្តែទារកនោះមានផ្ទុកជំងឺកូវីដ ១៩ កាលពីថ្ងៃទី២៥ មិនា ២០២១ ហើយអ្នកប៉ះពាល់បឋមជាមួយទារកនោះមានចំនួនសរុប៣០នាក់ ជាមួយនឹងទីតាំងពាក់ព័ន្ធមានចំនួន ០៤កន្លែង។

រដ្ឋបាលខេត្តបាននិយាយថា នឹងតាមដានបុគ្គលដែលសង្ស័យថាមានជំងឺកូវីដ ១៩ និងកំនត់មុខសញ្ញាអ្នកដែលពាក់ព័ន្ធ​ក្នុងករណីនេះ ហើយក៏បានអំពាវនាវដល់ប្រជាពលរដ្ឋ ពិសេសអ្នកប៉ះពាល់ផ្ទាល់ និងប្រយោលទាំងអស់ត្រូវយកសំណាកទៅពិនិត្យ​នៅមន្ទីរពេទ្យក្នុងខេត្តត្បូងឃ្មុំ៕

លោកប៊ុត សៀកនេ បានផ្តល់បទសម្ភាសន៍អំពីបទពិសោធន៏ និងការយល់ឃើញរបស់លោកទាក់ទងទៅនឹងវិស័យអប់រំ​ និងគ្រូបង្រៀននៅទីជនបទដល់សិក្ខាកាមព័ត៌មានលោក យូ​​ ប៊ុនហេង កាលពីថ្ងៃទី២៤​ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២១នេះ។

Q: ហេតុអ្វីបានជាលោកជ្រើសរើសអាជីពជាគ្រូបង្រៀន?

A: វិស័យអប់រំជាវិស័យអទិភាពដ៏ចម្បងមួយក្នុងចំណោមវិស័យជាច្រើនទៀតដែលជាប់ពាក់ព័ន្ធគ្នា ដូចជាវិស័យសេដ្ឋកិច្ចជាដើម។ យ៉ាងណាក៏ដោយ វិស័យអប់រំជាចំនុចចាប់ផ្តើមមុននឹងកសាងប្រទេសជាតិ ព្រោះថា ការបណ្តុះបណ្តាលធនធានមនុស្សជាកត្តាសំខាន់បំផុតសម្រាប់ប្រទេសអភិវឌ្ឍន៍ និងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍នៅលើសកលលោក។

ធនធានមនុស្សជាបញ្ហាចម្បងក្នុងការអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសជាតិ ត្បិតប្រទេសជាតិមួយដែលរីកចម្រើន ឬអន់ថយ គឺដោយសារធនធានមនុស្សនៃប្រទេសនោះទាំងស្រុង។

Q: តើការអប់រំរវាងទីក្រុង និងជនបទខុសគ្នាដូចម្តេច?

A: គ្រប់បណ្តារប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដូចជាកម្ពុជាជាដើម នៅមានភាពខុសគ្នាច្រើនចំពោះការអប់រំនៅទីក្រុង និងនៅទីជនបទ ព្រោះថា គ្រឹះស្ថានអប់រំនៅទីក្រុងមានភាពជឿនលឿនជាងនៅជនបទ ដូចជាសម្ភារៈឧបទេសក្នុងការបង្រៀន ចំនួនគ្រឹះស្ថានអប់រំដែលមានច្រើនជាងនៅតាមទីជនបទ ដែលមានទាំង គ្រឹះស្ថានអប់រំឯកជន និងរដ្ឋ។ ជាងនេះទៅទៀត កម្រិតវប្បធម៌របស់ គ្រូ និងសាស្ត្រាចារ្យ ក៏មានភាពខុសប្លែកគ្នាផងដែរ។ ដោយឡែកអាគារសិក្សានៅតាមទីជនបទក៏ប្រឈមនឹងការភាពខ្វះខាតផងដែរ គឺសិស្សច្រើនជាងបន្ទប់សិក្សា ដែលត្រូវបង្ខំចិត្តឲ្យសិស្សរៀនក្នុងបន្ទប់សិក្សាតែមួយ ត្រូវដាក់សិស្សពីរថ្នាក់ក្នុងពេលតែមួយ។

Q: តើគ្រូបង្រៀននៅតាមជនបទគួរត្រូវបានលើកទឹកចិត្តជាងទីក្រុងឬទេ?

A: គ្រូបង្រៀននៅទីជនបទពិតជាត្រូវការលើកទឹកចិត្តប្រាកដណាស់ ព្រោះថានៅតាមតំបន់ដាច់ស្រយាល ពិបាករកគ្រូបង្រៀនណាស់ នោះគឺបណ្តាលមកពីគ្រូបង្រៀនមិនសូវចង់ទៅបង្រៀនតាមទីជនបទដាច់ស្រយាលនោះទេ ដែលបណ្តាលឲ្យសិស្សតាមទីជនបទដាច់ស្រយាលទាំងនោះមិនអាចទទួលបានគ្រូល្អដែលមានកម្រិតវប្បធម៌ខ្ពស់។ ដូច្នេះការជម្រុញ និងលើកទឹកចិត្តពីសំណាក់រាជរដ្ឋាភិបាលពិតជាចាំបាច់ខ្លាំងណាស់ដើម្បីជួយឲ្យសិស្សដែលនៅជនបទដាច់ស្រយាលទទួលបានគ្រូល្អក្នុងការអប់រំ។

A: តើគ្រូបង្រៀននៅតាមទីជនបទជួបប្រទះនឹងការលំបាកអ្វីខ្លះ?

គ្រូនៅតាមជនបទពិតជាប្រឈមនឹងការលំបាកខ្លាំង ជាពិសេសគ្រូបង្រៀនដែលទើបចេញពីគរុកោសល្យថ្មីៗ ត្រូវទទួលលិខិតឧទ្ទេសនាមទៅបង្រៀននៅតាមគ្រឹះស្ថានសិក្សាឆ្ងាយពីលំនៅឋានរបស់ខ្លួន ដែលមានការលំបាកសម្រាប់ពួកគេយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការស្នាក់នៅ និងការធ្វើដំណើរទៅមកម្តងៗ រហូតមានការស្នាក់នៅក្នុងសាលាទៀតផង ដែលជំរុញឲ្យគ្រូថ្មីៗទាំងនោះបង្ខំចិត្តធ្វើការផ្លាស់ប្តូរទីតាំងបង្រៀននៅពេលពួកគេបានបង្រៀនគ្រប់ឆ្នាំតាមច្បាប់ក្រសួងអប់រំ។

Q: តើលោកមានទស្សនៈវិស័យបែបណាលើវិស័យអប់រំ?

រាជរដ្ឋាភិបាលគួរតែសិក្សាតាមតំបន់ជនបទបន្ថែមទៀត ដើម្បីពង្រីកគ្រឹះស្ថានអប់រំឲ្យបានកាន់តែច្រើន ជាពិសេសត្រូវមានគោលនយោបាយលើកទឹកចិត្តដល់គ្រូបង្រៀនដែលស្ម័គ្រចិត្តទៅបង្រៀននៅតាមសាលាជនបទដាច់ស្រយាលដើម្បីឲ្យសិស្សនៅតាមតំបន់នោះអាចទទួលបានគ្រូល្អ និងទទួលបានការបណ្តុះបណ្តាលបានពេញលេញ៕