Full story here: https://kiripost.com/stories/farmers-battle-against-rising-costs

បុរសដែលមានអាយុ៧៥ ជាកសិករម្នាក់រស់នៅក្នុងភូមិទួលក្រសាំងខ ឃុំអង្គរបុរី ស្រុកអង្គរបុរី​ បាននិយាយថា ក្នុងមួយឆ្នាំលោកអាចធ្វើស្រែបានបីដង ហើយចំណែកការប្រមូលផលស្រូវវិញគឺទទួលបានផលល្អប្រសើរ ព្រោះនៅតំបន់នេះមានទឹកគ្រប់គ្រាន់ ហើយការដាំដុះស្រូវធ្វើម្ដងក្នុងមួយហិចតាអាចទទួលបានផលស្រូវចន្លោះពី ៨តោន ទៅ ១០តោន។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា លោកបាន​បន្ថែម​ថា ការ​កើន​ឡើង​ការ​ចំណាយ​កំពុង​កាត់បន្ថយ​ប្រាក់​ចំណេញ​របស់​គាត់។ ថ្មីៗនេះតម្លៃជីបានឡើងថ្លៃ។ ជីមួយការ៉ុងមានតម្លៃ ១៨ម៉ឺនរៀល (៤៥ ដុល្លារ) ឬ ២០ម៉ឺនរៀល (៥០ដុល្លារ) ប្រសិនបើគាត់បង់រំលោះ។ តម្លៃ​ពីមុនមានចន្លោះ​ពី ១០​ម៉ឺន​រៀល​ទៅ ​១២​ម៉ឺន​រៀល​ប៉ុណ្ណោះ​។ លើស​ពី​នេះ តម្លៃ​សាំងក៏​ឡើង​ថ្លៃ ដែល​នាំ​ឱ្យ​ប្រាក់​ចំណូល​មិន​មាន​តុល្យភាព​ពី​ការ​លក់​ស្រូវរបស់​គាត់។

ឧបសគ្គមួយទៀតរបស់កសិករ គឺពួកគាត់ត្រូវឆ្លងកាត់ឈ្មួញកណ្តាលនៅពេលលក់ផលិតផលរបស់ពួកគាត់ ដែលនាំឱ្យបាត់បង់ប្រាក់ចំណេញបន្ថែមទៀត។ ជំងឺរាតត្បាតកូវីដ១៩ ក៏​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​តម្លៃ​កសិផល​ឡើង​ថ្លៃ​ដែរ ដែល​មិន​ស្រប​នឹង​តម្លៃ​ស្រូវ។

«តាមដែលខ្ញុំដឹងមក តម្លៃស្រូវដែលខាងវៀតណាមផ្ដល់មកឲ្យខាងខ្មែរមានតម្លៃក្នុងមួយគីឡូ ១៥០០រៀល ប៉ុន្ដែខ្មែរយើងសង្កត់កខ្មែរយើង ដោយឈ្នួញខ្មែរយើងទិញពីយើងក្នុងតម្លៃថោក ដើម្បីលក់បន្ដទៅឲ្យឈ្នួញវៀតណាម។»

ប្រជាជននៅខេត្តតាកែវ ៩០ភាគរយ ប្រកបរបរកសិកម្មចិញ្ចឹមជីវិត ហើយលោកឆាន់ ក៏បានបញ្ជាក់ផងដែរថា នេះសំណាងហើយឆ្នាំនេះមានទឹកគ្រប់គ្រាន់ មិនចាំបាច់បូមទឹកបញ្ចូលស្រែដូចឆ្នាំមុន ទើបការចំណាយទៅលើកប្រេងសាំងមិនសូវមាន។

កាលពីមុនៗមកនោះការចំណាយពិតជាអស់ច្រើន ហើយផលស្រូវយើងក៏ទទួលបានច្រើនណាស់ដែរ ប៉ុន្ដែស្រូវមានតម្លៃថោកខ្លាំងនៅពេលនេះ ដោយក្នុងមួយគីឡូក្រាមតម្លៃ ៧០០ រៀល ទៅ ៨០០រៀល។

លោកឆាន់បានស្នើសុំឲ្យរដ្ឋាភិបាល និងមន្ដ្រីមានសមត្ថកិច្ចពាក់ព័ន្ធយកចិត្តទុកដាក់អំពីទុក្ខលំបាករបស់ប្រជាកសិករផង សូមស្វែងរកទីផ្សារលក់ស្រូវចេញឲ្យមានតម្លៃថ្លៃគួរសមល្មមអាចទូទាត់ចំណាយបាន និងសល់ចំណូលខ្លះៗដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតបន្ដទៅមុខទៀត។ លោកបានស្នើសុំតម្លៃស្រូវឲ្យបានត្រឹមតែមួយគីឡូ ១០០០រៀលក៏អស់ចិត្ត គឺវាល្មមអាចសល់លុយបន្ដិចបន្ដួចដែរ។

អ្នកស្រី ដេត មានអាយុ ៤៧ ឆ្នាំ ជាប្រពន្ធមេភូមិដើមគ ស្រុកបុរីជលសារ ខេត្តតាកែវបានកំពុងជជែកលេងជាមួយកសិករស្ដ្រីគ្នាឯងប្រមាណ ៤ -៥ នាក់អំពីបញ្ហាស្រូវមានតម្លៃទាបព្រមទាំងទឹកមុខសម្លឹងទៅរកបាវស្រូវរបស់គាត់ទាំងអស់សង្ឃឹម ហើយបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំជាកសិករមួយរូបធ្វើស្រែចំនួន១២ហិចតា។»

អំឡុងពេលធ្វើស្រែចម្ការ អ្នកស្រីពិបាកចិត្តខ្លាំងមែនទែន ព្រោះត្រូវចំណាយថវិកាច្រើនទៅលើកម្លាំងពលកម្មដើម្បីជួលគេឲ្យភ្ជួរ និងជួលម៉ាស៊ីនច្រូតស្រូវ ហើយដីដែលអ្នកស្រីធ្វើទៀតសោតនោះជាដីស្រែដែលអ្នកស្រីជួលគេ បូកផ្សំជាមួយនឹងប្រេង ជីឡើងថ្លៃទៀតនោះ អ្នកស្រីសឹងតែគ្មានកម្លាំងចិត្តបន្ដរបរជាកសិករតទៅទៀតដែរ។

អ្នកស្រីបានពោលដូច្នេះថា ស្រូវដែលអ្នកស្រីលក់ចេញក្នុងមួយតោនតម្លៃ ៨០ម៉ឺនក្នុងមួយតោន។

អ្នកស្រីបានបន្ទោសឈ្នួញកណ្ដាលដោយសារតែពួកគេទម្លាក់តម្លៃស្រូវរបស់អ្នកស្រី។ ស្រូវដែលអ្នកស្រីលក់ចេញដំបូងគឺលក់ទៅកាន់ឈ្មួញខ្មែរ តែឈ្មួញខ្មែរទិញពីអ្នកស្រីយកទៅលក់បន្ដនៅវៀតណាមផ្ទាល់ ឬឈ្មួញខ្មែរខ្លះលក់បន្ដទៅឈ្មួញខ្មែរគ្នាឯង ហើយលក់បន្ដទៅកាន់ឈ្មួញវៀតណាម។

អ្នកស្រីបានបន្ថែមទៀតថា តម្លៃស្រូវនៅប្រទេសវៀតណាមគេឲ្យមួយតោនតម្លៃ ១លាន ១សែនរៀល តែឈ្មួញខ្មែរគ្នាឯងជាអ្នកទម្លាក់តម្លៃស្រូវដើម្បីបានចំណេញច្រើន បែរមកទិញតម្លៃស្រូវមួយតោន ៨០ម៉ឺនរៀល។

អ្នកស្រីបានសំណូមពរ សូមឲ្យរាជរដ្ឋាភិបាល និងមន្ដ្រីអាជ្ញាធរជួយស្វែងរកទីផ្សារលក់ស្រូវឲ្យមានតម្លៃថ្លៃជាងនេះ ដើម្បីចំណាយ និងចំណូលមានភាពស៊ីចង្វាក់គ្នា និងសមរម្យល្មមអាចចិញ្ចឹមជីវិតរស់បាន ហើយវាក៏ជាការលើកទឹកចិត្តដល់កសិករឲ្យមានសង្ឃឹមក្នុងការប្រកបរបរកសិកម្មបន្ដទៀតផងដែរ។

លោកឡាយ ជាកសិករធ្វើស្រែនៅស្រុកកោះអណ្ដែត កំពុងធ្វើការច្រូតស្រូវ និងពូតម្ដងមួយកណ្ដាប់ក្រោមកម្ដៅថ្ងៃក្ដៅខ្លាំងព្រមទាំងបែកញើសសស្រាកសស្រាំយ៉ាងមមាញឹកតែម្នាក់ឯងកណ្ដាលវាល់ស្រែពណ៌លឿងក្រហម។

បានប្រាប់លើកឡើងថា នៅស្រុកកោះអណ្ដែត លោកអាចធ្វើស្រែបានតែមួយដងគត់ក្នុងមួយឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ ព្រោះតំបន់នេះជាតំបន់ដីលើមិនសូវមានទឹកដូចតំបន់ដីក្រោមជល់សារ និងអង្គរបុរី ដែលមានប្រព័ន្ធទឹកអនុគ្រោះខ្លាំងដូចគេនោះទេ។ រីឯតំបន់នេះវិញមិនមានទេគ្រោះទឹកជំនន់ ធ្លាប់តែមានគ្រោះរាំងស្ងួតម្ដងម្កាល។

លោកឡាយ បានប្រាប់ឲ្យដឹងទៀតថា ស្រូវនៅតំបន់នេះលក់ក្នុងមួយគីឡូបាន ៨០០ -៩០០រៀល តែប៉ុណ្ណោះ វាមិនសមទៅនឹងថវិកាដែលលោកបានចំណាយទៅលើថ្លៃជីមួយការ៉ុង ២០ម៉ឺននោះទេ។ 

ម្យ៉ាងទៀតឥលូវនេះ ភាគច្រើនកសិករធ្វើស្រែដោយប្រើម៉ាស៊ីនច្រូតស្រូវដែលត្រូវជួលគេទៀត។  

អ្នកចងក្រងសហគមន៏កសិកម្មនៅក្នុងខេត្តសៀមរាម លោកញ៉ោ សុភាព បានឲ្យដឹងថាវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជាហាក់នៅមានកម្រិតនៅឡើយ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងប្រទេសជិតខាង ទាំងបច្ចេកទេស ធនធាន ទីផ្សារ ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ គោលនយោបាយកសិកម្ម រួមទាំងមធ្យោបាយដឹកជញ្ជួនកសិផល។

លោកបានបន្ថែមថា តាមការសង្កេតរបស់លោក វិស័យកសិកម្មនឹងអាចជួយឲ្យពលរដ្ឋមានជីវភាពសមរម្យ ប្រសិនបើមានការយកចិត្តទុកដាក់ពីភាគីពាក់ព័ន្ធពិសេសរដ្ឋាភិបាល និង ក្រសួងកសិកម្ម។

លោកបានប្រាប់ឲ្យដឹងថា៖ «តាមការសង្កេតមើលរបស់ខ្ញុំ ក្នុងនាមជាអ្នកធ្វើកសិកម្មផ្ទាល់

វិស័យកសិកម្ម អាចជួយឲ្យកសិករមានជីវភាពធូរធារ ប្រសិនបើមានការជួយគាំទ្រពីគ្រប់វិស័យ ទាំងវិស័យរដ្ឋាភិបាល ទាំងវិស័យឯកជន ហើយនឹងទាំងវិស័យសង្គមស៊ីវិល។»

ឈ្មួញកណ្តាលក្នុង​ខេត្ត​តាកែវ​ជា​ច្រើន​នាក់​ត្រូវ​បាន​ទាក់​ទងដើម្បីសុំការអត្ថាធិប្បាយសម្រាប់អត្ថបទនេះ ក៏​ប៉ុន្តែ​ពួកគេបានបដិសេធ​មិន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ទេ ដោយអ្នកខ្លះបាននិយាយថាឈឺ។

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងកសិកម្ម លោកវែង សាខុន កាលពីថ្ងៃទី២៩ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២១ បានសុំមិនធ្វើអត្ថាធិប្បាយបន្ថែមនៅពេលទាក់ទងតាមទូរស័ព្ទ ដោយលោកបានប្រាប់ថា លោកគ្មានពេលពន្យល់ពីបញ្ហានេះម្ដងហើយម្ដងទៀតនោះទេ ព្រោះចំណុចខ្លះ គាត់បានសរសេររៀបរាប់នៅលើគេហទំព័រហ្វេសប៊ុករបស់លោករួចហើយ។

​​ «មិនមើលហ្វេសប៊ុកខ្ញុំ មូលហេតុដែលស្រូវចុះថោក ជីឡើងថ្លៃខ្ញុំសរសេរអស់ ហើយសួរដដែលៗ ខ្ញុំធុញ។»

យោងតាមហ្វេសប៊ុករបស់លោកសាខុន ដែលបង្ហោះកាលពីថ្ងៃទី១៨ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២១ បានឲ្យដឹងថា តម្លៃថ្នាំ និងជីកសិកម្មមានតម្លៃថ្លៃវិញ បណ្ដាលមកពីបណ្ដាប្រទេសដែលជាអ្នកផលិត មានបញ្ហារអាក់រអួលផ្នែកផលិតកម្ម។ វត្ថុធាតុដើមក៏មានការខ្វះខាត ផលិតកម្មជីថយចុះដោយសារតែកង្វះកម្លាំងពលកម្ម ផ្សេងពីនោះក៏មានប្រទេសជាច្រើនដែលបញ្ជាទិញផលលិតផលទាំងនេះមិនមែនមានតែកម្ពុជាមួយទេ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យការផ្គត់ផ្គង់មិនគ្រប់គ្រាន់។

លោកបានសរសេរថា៖ «ការចំណាយលើការវេចខ្ចប់ឡើងវិញក៏ជាបន្ទុកមួយ ដែលត្រូវការ សំបកវេចខ្ចប់បោះពុម្ភជាភាសាខ្មែរ។ ក្រុមហ៊ុនផ្គត់ផ្គង់មួយចំនួនធំមិនបានទៅទិញដល់រោងចក្រផ្ទាល់ ដោយទិញតាមរយៈឈ្មួញកណ្ដាល ជាហេតុធ្វើឲ្យតម្លៃថ្លៃជាងតម្លៃចេញពីរោងចក្រ និងជាមួយគ្នានេះកំណើនក្នុងការប្រើប្រាស់ក៏មានការកើនឡើងខ្លាំង។»

អ្នកនាង​ កែវ ដាលីន ​សិក្ខាកាមរបស់ Newsroom Cambodia បានសម្ភាសន៍​កញ្ញា ឈឿន ដារ៉ាវី អំពី​ស្ថានភាព​ការរស់នៅរបស់អ្នកជាប់ឃុំនៅក្នុងពន្ធនាគារព្រៃសរ និង​មណ្ឌលអ​ប់​រំ​កែប្រែ​ប៉េហ្ស៊ី។

ដាលីនៈ ជម្រាបសួរកញ្ញា​ ឈឿន ដារ៉ាវី!

ដារ៉ាវីៈ ចាសជម្រាបសួរបង!

ដាលីនៈ តើកញ្ញា​ជាប់ឃុំនៅក្នុងពន្ធនាគារអស់រយ:ពេលប៉ុន្មាន?

ដារ៉ាវីៈ ខ្ញុំជាប់ឃុំអស់រយ:ពេល១៥ខែ ហើយសូមបញ្ជាក់ការកាត់ទោសហ្នឹងគឺ២០ខែ ហើយ​អនុវត្ត​ទោស​ហ្នឹងគឺ១៥ខែ អ៊ី​ចឹងព្យួរ៥ខែ ស្ថិតក្រោមការតាមដានរយ:ពេល​២ឆ្នាំ។

ដាលីនៈ តើកញ្ញា​អាចរៀបរាប់ពីស្ថានភាព​ក្នុងពន្ធនាគារ​ អំឡុងពេល​ដែល​អ្នក​នាង​នៅ​ទីនោះ ថា​មាន​សភាពយ៉ាងណាខ្លះដែរ​?

ដារ៉ាវីៈ ទាក់ទងនឹងស្ថានភាព​អំឡុងពេលដែលខ្ញុំរស់នៅក្នុងពន្ធនាគារហ្នឹង អាចនិយាយ​បាន​ថា​ជា​រឿងដែលខ្ញុំភ្ញាក់ផ្អើល ដែលឃើញអ្នកទោសគាត់នាំគ្នាជក់បារី កន្លែង​ដេក​ក៏​ចង្អៀត​រើ​ខ្លួន​មិន​រួច អត់​មានកង្ហារ ងងឹត​ផង ហើយ​មូស​វា​សម្រុក​ខាំ​ផង ធ្វើ​ឲ្យខ្ញុំ​ស្ទើស្លា​ប់​ស្ទើ​រស់ ដោយសារ​យើង​មិន​ធ្លាប់​មានប្រវត្តិបែបនេះ។

ទាក់ទងនឹងលុយកាក់ នៅព្រៃសរ ប្រសិន​បើ​ខាង​គ្រួសារ​គាត់​ផ្ញើម​ក (៤០០,០០០) សែសិបម៉ឺន​ អ៊ីចឹង​គាត់​មិន​អាច​យក​ទាំងអស់​បាន​ទេ គឺ​គេត្រូវ​ដក​ហូត​ទុក ហើយ​នៅពេ​ល​ដែល​អ្នកទោស​គាត់​ត្រូវ​ការលុយ អ្នកជាប់ឃុំ​គាត់​ត្រូវ​ទៅ​សុំ​មន្រ្តីដែល​ទទួល​បន្ទុក ហើយ​ចំនួន​លុយដែ​ល​បើក​បាន​អស់​ធំហើយត្រឹម២ម៉ឺន ហើយពេល​ខ្លះត្រូវ​គេ​ជេមុខ​ជេ​ក្រោយ ដូចទៅ​សុំទានគេចឹង។

ចំណែករបបអាហាវិញ នៅព្រៃសរហាក់គ្រាន់បើជាងប៉េហ្ស៊ី ដែល​ភាគច្រើន​មាន​តែ​កមា​ន់​ និង​ក្បាល​មាន់​តែ​ប៉ុណ្ណោះ អីចឹង​ហើយយើងត្រូវទិញអីផ្សេងផ្សំថែមដើម្បីបានហូប ហើយ​តម្លៃ​នៅ​ព្រៃសរ​វា​គុណ​នឹង​២ ធៀបនឹ​ងទីផ្សារ ចំណែកនៅប៉េហ្ស៊ីវាគុណនឹង៣ធៀបនឹងទីផ្សារ។

ដាលីនៈ តើមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងណាខ្លះរវាងអ្នកជាប់ឃុំជាបុរស ជាស្ត្រី និង​ជាអ្នកមាន ឬ​ជាអ្ន​កក្រ ដែលលកញ្ញា​មើលឃើញក្នុងរយៈពេលដែលអ្នកនាង​នៅទីនោះ?

ដារ៉ាវីៈ រឿងភាពខុសគ្នាវាដោយផ្នែក ខាងសេរីភាពមិនខុសគ្នាទេ គេបើកឲ្យចេញ២ដងដូចគ្នា ខុស​តែ​រឿងរបបអាហារទេ ខាងស្រីរាងគ្រាន់ជាងខាងប្រុសៗ​បន្តិច​។​ នៅពេលខ្ញុំសួរគេទៅ គេថា ខាងប្រុសកាលណាឲ្យហូបឆ្អែតពេកខ្លាចគាត់តដៃ ឬពួកគាត់ហែកគុក អីចឹង​ហើយបាន​មាន​អ្នកខ្លះហ្នឹងគាត់ខ្វះជីវជាតិ ហើយអាហារគឺបាន២ពេលក្នុងការបរិភោគ មាននៅ​ចន្លោះ​ម៉ោង​១០កន្លះ និងម៉ោង៣។

ក្នុងរបបហ្នឹងបើគិតជាលុយក្នុងមួយពេល​ប្រហែលជា៣,៥០០រៀល អីចឹង​បើថា​ឆ្ងាញ់​គឺ​វាមិ​ន​អាច ហើយវាគ្មានអនាម័យទៀត។ ខាងប្រុសអ្នកដែលគ្មានសាច់ញាតិ គ្មានគ្រួសារ ហើយ​ញ៉ាំ​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ ភាគច្រើន​គឺ​ស្វិត​ដៃ​ស្វិត​ជើង ដើរ​មិន​រួច ហើយ​ក៏​ស្លាប់ញឹកញាប់ដែរ​ដោយសារ​ការរស់នៅ​ចង្អៀត​ណែន ការហូបចុកមិនគ្រប់គ្រាន់។

អ្នកទោសនៅក្នុងពន្ធនាគារពេលខ្លះត្រូវបានជាប់ឃុំឃាំងលើសចំនួនដែលត្រូវជាប់ឃុំកំណត់ដោយ​តុលាការ បើសិនជាអត់ទៅឆែក អត់ដឹងថាលើស ឬមិនលើស មាន​អ្នកខ្លះ​លើស​ដល់​ទៅ​៣ខែ​ វាជាចន្លោះប្រហោងរបស់អ្នកធ្វើការខាងរដ្ឋបាលហ្នឹង គឺគេអត់ខ្វល់ ទាល់​តែ​មាន​លុយ ហើយ​ករណីដដែល ហ្នឹងគឺមានច្រើន អាហ្នឹងជាទង្វើខុសច្បាប់។ ករណីនេះគឺមានច្រើន ទាល់តែមានលុយឲ្យគេរត់ការទើបការដោះលែងត្រូវថ្ងៃចំថ្ងៃ គេថា​ម៉ូតូ​គេចា​ក់សាំង មិនមែន​ចាក់​ទឹក​ទេ​ ពេលជិះទៅយកដីកា​ពីតុ​លាការម្ដងៗ។

មន្ត្រីពន្ធនាគារដឹងច្បាស់ណាស់ថា អ្នកជាប់ឃុំណាមានលុយ និងអត់លុយ។ អ្នកមាន​លុយ​ទារ​តាម​អ្នកមានលុយគឺ១០០ដុល្លារ អ្នក​អត់លុយ​ទារ​តាម​អ្នក​អត់លុយ ម៉េច​ក៏​១០​ទៅ​២០ម៉ឺន​អីចឹង​ទៅ។ ក្រៅពីនេះនៅមានរបស់របរថ្លៃលើសទីផ្សារទៀត សូម្បីតែ​ចង្ក្រានដាំស្លរ​ហ្នឹង​ក៏​យក​លុយ​ពី​គ្នាមួ​យខែ៨ម៉ឺន ហើយមិនឲ្យដាំទឹកបានផង អាហ្នឹងនៅមណ្ឌលប៉េហ្ស៊ី និយាយ​ទៅ​អាករ​ហុតឈាម​គ្នាតែ​ម្តង។

ថ្លៃភ្លើងក៏ដូចគ្នា កង្ហារហាតារីដែលដាក់នៅជាប់ជញ្ជាំងត្រូវបង់ភ្លើងមួយខែ៣០ដុល្លារ ហ្គាស​ប្រើ​សម្រាប់​ដាំ​ទឹកហ្នឹងក៏​ថ្លៃ។ ដូចនេះយើង​ត្រូវចាយ​លុយ​ខ្លាំង​ប្រសិនបើ​យើង​ប្រើ ឬ​ចង់​ប្រើ​លើស​របស់​ដែលគេផ្ដល់ឲ្យ។ ចំណែករឿងទឹក មានការហាមមិនឲ្យដាំផឹកទេ គឺត្រូ​វ​ទិញ​អង្គភាព មួយបំពង់គឺ២,០០០រៀលមួយខែ៦០,០០០រៀលបាត់ ហ្នឹងបើចង់បានផឹកទឹកស្អាត នេះជាភាពខុសគ្នាដែលខ្ញុំបានមើលឃើញ។

ដាលីនៈ កន្លងមកមានការមាន​ការ​លើកឡើង​ថា​ មាន​ការជួញដូរ​គ្រឿងញៀន​នៅ​ក្នុង​ពន្ធនាគារ សម្រាប់កញ្ញា​តើវាជាការពិតដែរ ឬទេ?

ដារ៉ាវីៈ រឿងគ្រឿងញៀនខ្ញុំក៏បានដឹងឮដែរ។ កាលពីមុនមានការលួចលាក់ដែរ តែ​តាម​ខ្ញុំ​មើល​ដូចជា​មិន​ជាប់ទាក់ទង​នឹងមន្ត្រីទេ តែ​វា​ជាការធ្វេសប្រហែសរបស់មន្ត្រីខ្លះ ដោយសារ​តែ​អ្នក​ទោស​ជួញដូរ​គ្រឿងញៀនអីហ្នឹង​គឺគាត់រកតែគ្រឿងញៀនទេ។ ឱ កាស​ដែល​គាត់​ចេញ​ទៅ​ឧទ្ធរណ៍​ក៏ដោយ ចេញទៅពិនិត្យសុខភាពក៏ដោយ គឺមកវិញគាត់អាចដាក់តាមខ្លួនបាន មាន​គ្រប់​វិធីសាស្រ្តដែលគាត់ធ្លាប់ធ្វើ បើមន្ត្រី​គាត់​ប្រហែស​ឆែកអត់​អស់​ គឺដឹង​តែ​បាន​គ្រឿងញៀន​ចូលច​រាចរណ៍​ក្នុង​គុកហើយ។

ដាលីនៈ តើមន្ត្រីពន្ធនាគារអនុវត្តបានត្រឹមត្រូវ តាមច្បាប់ដែរ ឬ​ទេទា​ក់ទង​នឹង​សិទ្ធិ​របស់​អ្នក​ជាប់​ឃុំ?

ដារ៉ាវីៈ ទាក់ទងនឹងបញ្ហានេះឃើញថាគាត់ (មន្រ្តីពន្ធនាគារ) បំពានច្រើនណាស់ ជាពិសេស​នៅ​ពេល​ដែល​គាត់​ខឹង ឬ​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត គាត់​ចាក់​សោរ​មិន​ឲ្យ​អ្នក​ទោស​ចេញ​យក​ខ្យល់​អាកាស ឬអា​ច​ហាត់ប្រាណ​បន្តិចបន្តួច​បាន​ទេ។ ពីព្រោះម៉ោ​ង​៨ព្រឹក​គឺ​ត្រូវ​តែ​បើកទ្វារ​ឲ្យ​អ្នក​ទោស​ចេញ តែអ្នកទោសខ្លះគាត់ចាំងួតទឹកទើបមានការយឺតយ៉ាវ តែការ​យឺតយ៉ាវ​ហ្នឹង​អាច​មក​ពីមន្រ្តី​ពន្ធនាគារ​ដែល​ក្របើក​ទឹក ឬទឹ​កមិនសូវចេញ ហើយ​ទាំងអស់​ហ្នឹង​ជាមូ​លហេតុ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យក្រុម​មន្ត្រី​ខឹង​មិន​សប្បាយចិត្ត និងគិតថាអ្នកជាប់ឃុំមិនស្ដាប់បញ្ជា ហើយ​ធ្វើការ​ចាក់សោ​រ​អត់​ឲ្យចេ​ញ។ ក្នុ​ងមួយថ្ងៃហ្នឹងគឺមិនឲ្យចេញតែម្ដង សូម្បីតែហាលខោអាវក៏មិនបានទៀត។

ដាលីនៈ ជាចុងក្រោយតើកញ្ញា​មានអ្វីបន្ថែមទៀតដែរ ឬទេ?

ដារ៉ាវីៈ ខ្ញុំចង់ស្នើខាងពន្ធនាគារទាក់ទងនឹងអ្នកជាប់ឃុំជាស្ត្រី ពីព្រោះមាន​អ្នកទោស​ខ្លះគ្រួ​សារ​មិនទាំង​ដឹង​ផងថា​ពួកគាត់ជាប់ឃុំ​ដោយសារអី យើងមិនអាចពឹងមន្ត្រីឲ្យជួយបានទេ។ មន្រ្តី​ចង់​ឲ្យ​គេជួយទាល់តែ​មានលុយឲ្យគេ មានអ្នកខ្លះឲ្យលុយគេហើយគេមិនជួយទៅទៀត អាហ្នឹង​ដែល​ខ្ញុំចង់លើកឡើងឲ្យអង្គការសិទ្ធិមនុស្សបានដឹង ពីព្រោះ​មន្ត្រី​គួរ​តែ​មាន​ផ្នែក​មួយ​ដើម្បី​គិតគូរ​ពី​បញ្ហា​នេះ។

ដាលីនៈ ចាស៎ សូមអរគុណ ដារ៉ាវី!

ដារ៉ាវីៈ ចាស៎ អរគុណ!

លោក ចឹងប៉ូវ ជាអ្នកប្រកបរបររត់​ម៉ូតូកង់​បី​ឥណ្ឌា​មកពីខេត្តព្រៃវែង បានរៀបរាប់ប្រាប់ Newsroom Cambodia ពីស្ថានភាព​ដែ​លលោកកំពុងប្រឈមក្នុងការប្រកបរបររត់កង់បីថា៖ «នៅក្នុង​រដូ​វ​កូវីដ របរ​ផ្សេងគេរកបាន តែខ្ញុំរកមិនបាន ហ្គាសថ្លៃទៀតឥលូវ ហ្គាស​ជិត​៣,០០០​ហើយ ហើយ​ថ្ងៃ​ហ្នឹង​រត់បាន២០០០០ចាក់ហ្គាសអស់១០០០០ រត់នេះ​នោះៗ​ចង់​អស់​បាត់ ពេល​​ខ្លះ​បាន ពេល​ខ្លះក៏មិនបាន ចង់ទៅរករបរផ្សេងដែរតែ ខ្លាចវា​មិន​សម​ប្រកប​ ដុនដាប​ជាង​​មុន​រឹត​តែ​នាំ​ទុក្ខ​ដល់គ្រួសារទៀត និយាយរួមគឺពិបាក»។

អ្នកប្រកបរបររត់កង់បីឥណ្ឌាម្នាក់ទៀតគឺលោក  ជុំ ស៊ីនិត បានរៀបអំពី​សកម្មភាព​ប្រកបរបរប្រចាំថ្ងៃរបស់លោកថា កាលពីមុនមានកូវីដ១៩ លោកអាចរកចំនូលបានប្រហែល​៥ ទៅ​៦ម៉ឺនរៀលក្នុងមួយថ្ងៃ ចំនួននេះគឺអា​ចធ្វើឲ្យ​លោក​យក​ទៅ​ចំណាយ​ទូទាត់​ក្នុង​គ្រួសារ​បាន​មួយ​ផ្នែកធំ។ លោក​បន្ថែម​ថា  ​នៅពេលដែលជំងឺកូវីដ​រាតត្បាតខ្លាំង លោកបាន​បង្ខំចិត្ត​ខ្ចី​លុយ​គេ​ដើម្បី​ដោះស្រាយ​ជីវភាព ក្នុងពេលដែលលោកមិនអាចរកចំណូ​ល​បាន​ដើម្បី​ផ្គត់ផ្គង់​គ្រួសារ។

លោកថា៖ «មុនកូវីដ កង់បីមានមនុស្សជិះច្រើន ចំណូលវាទៅតាមហ្នឹងដែរ រត់មួយ​ថ្ងៃ​អាច​ចំណាយ​បាន​ពីរ​ថ្ងៃចឹង។​ ហើយអាពេល​កូវីដ​មកដល់គឺចប់ ខ្ចីលុយគេចាយ បើមិន​ខ្ចី​អត់​មាន​អី​ដោះស្រាយជីវភាព ធ្វើម៉េចឲ្យតែរស់សិនទៅបើសង្គមវាចឹង»។

លោកស៊ី និត បន្ថែមថា៖ «កូនរៀនចំណាយច្រើន ថ្លៃផ្ទះទឹកភ្លើង អាហ្នឹងវាជាបន្ទុក ហើយ​ខ្ញុំ​ពីរ​នាក់​ប្ដី​ប្រពន្ធ​រកបានតិច បើវានៅតែមិនបាត់ឆ្នាំហ្នឹងទេ ទាំងគេ​ទាំង​ខ្ញុំ​មុខ​តែ​លក់​កង់​បី​ហ្នឹង​ហើយ»។

ចំណែក​អ្នកស្រី មុំ អាយុប្រ៤២ឆ្នាំ ​ជាអ្នកលក់ដូរនៅផ្សាររតនាផ្លាហ្សា បានលើកឡើងថា អ្នកស្រី​សាទរចំពោះការបើកប្រទេសឡើងវិញ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​មុខរបរ​ជា​អ្នកលក់ដូរដូច​​អ្នកស្រី គឺមិ​នកាក់កបទេព្រោះមិនសូវមានអតិថិជនដូចមុនមានកូវីដ​១៩។

អ្នកស្រីថា៖ «ខ្ញុំសប្បាយចិត្តដែលរាជរដ្ឋាភិបាលបានប្រកាសបើកសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញ វាជាឱ​កាស​​ដែល​ខ្ញុំអា​ចប្រកបរបរលក់ដូរវិញបាន ប៉ុន្ដែការលក់ដូរនេះខ្ញុំលក់មិនសូវដាច់ប៉ុន្មានទេ ព្រោះអីខ្សត់អ្នកទិញ ដោយហេតុថា​គេអ្នក​ទិញ​មិនមាន​លុយ​មក​ទិញ​យើង​ច្រើនដូ​ចពីមុនកូវីដ​ដែរ»។

អ្នកស្រីបានបញ្ជាក់ទៀតថា៖ «ទោះបីជាមានការបើកសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញក៏ដោយ ក៏អ្នកទិញ​មិន​មាន​​លុយ​មក​ទិញយើងច្រើនហូរហែដូចពីមុនដែរ ការលក់ដូរខ្ញុំ​សព្វថ្ងៃរក​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ថ្លៃ​បង់ទិ​ញភ្លើង និងផ្ទះជួលផង»។

ចំណែកអ្នកស្រី ផាត់ សុរី អាយុ​៤៦ឆ្នាំ ​ជាអ្នក​លក់ខោអាវ​នៅ​ផ្សារ​សាមគ្គី​ ខេត្តសៀមរាប​បានឲ្យដឹងថា ដោយសារ​ការរីករាល​ដាល​​ជំងឺ​​កូវី១៩ និង​មាន​ការបិទ​ច្រកចេញ​ចូ​ល​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស អ្នកស្រី​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​ផ្អាកការ​រកស៊ី ព្រោះមិ​នអា​ចបញ្ជា​ទិញ​ទំនិញ និង​ដឹក​ជញ្ជូន​ទំនិញ​មក​លក់​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​បាន ធ្វើឲ្យការរកស៊ីរបស់អ្នកស្រីមានការធ្លាក់ចុះ។

អ្នកស្រីបញ្ជាក់ថា៖ «ពេលបញ្ហាកូវីដកំពុងផ្ទុះខ្លាំងគេបានបិទផ្សារ និងគ្រប់កន្លែង ជាពិសេស​បិទ​ច្រក​ចេញ​ចូលពីខ្មែរ​ទៅថៃ ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​ខ្ញុំ​មិន​អាច​ទៅ​កម្មង់​ឥវ៉ាន់​ពី​ច្រក​ព្រំដែន​ថៃ​បាន​ដូច​ពី​មុន​ទេ» ។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ អ្នកប្រកបរបររត់ម៉ូតូឌុបនៅជាប់ច្រកទ្វារចូលបុរីសែនមនោរម្យ​ ​លោក​​​​​ ម៉ឹក សីហា បានឲ្យដឹងថា លោកប្រកប​របរនេះអស់រយៈពេលជិត១០ឆ្នាំមកហើយ នៅ​មុន​មិន​ទាន់​មាន​កូវីដ​១៩ ចំណូលដែលលោកទទួលបានពីរបរនេះ​គឺ​អាច​ចំណាយ​ប្រចាំថ្ងៃ​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​បាន។ លោកថា បច្ចុប្បន្ន​លោក​មិនសូវ​មាន​ម៉ូយ​សម្រាប់​ដឹក ឬ​មាន​គេផ្ញើ​ទំនិញ​ទៅ​មក​តាម​ម៉ូតូ​ឌុប​ទៀត​នោះទេ។

លោកថា៖ «​ខ្ញុំប្រកបរបរនេះជិត១០ឆ្នាំហើយ កាលមុនកូវីដ​មានម៉ូយច្រើន ហើយ​ពេល​ខ្លះអ​ត់​ម៉ូយ​តែ​បាន​ឥវ៉ាន់​អនឡាញ ចំណូលគ្រាន់បើ​ តែមួយរយៈនេះ ដូច​ប្អូន​ឯង​ឃើញ​ស្រាប់ ​អង្គុយ​តែ​លើ​ម៉ូតូពេលខ្លះគ្មានបានអីមួយរៀល»៕​

ក្រសួង​អប់រំ​​បាន​ចេញ​សេចក្តី​ណែនាំ​ចេញ​កាល​ពីថ្ងៃទី២១ ខែតុលា​ ឆ្នាំ២០២១កន្លង ​ស្តីពីការបង្រៀន និង​រៀន​តាម​បណ្តុំ​សម្រាប់គ្រឹះស្ថានសិក្សាចំណេះទូទៅគ្រប់កម្រិត គ្រឹះស្ថានឧត្តមសិក្សា ទាំង​សាធារណៈ និងឯកជន និងគ្រឹះស្ថានបណ្ដុះបណ្ដាលគ្រូ ក្នុង​ស្ថានភាព​នៃ​ការឆ្ល​ងជំងឺ​កូវីដ​១៩។ សេចក្ដីណែនាំ​នោះ​បញ្ជាក់​ថា ដើម្បី​ឈាន​ទៅ​ដំណើរការ​អប់រំ​តាម​គន្លង​ប្រក្រតី​ភាព​ថ្មី​ក្នុង​បរិបទ​កូវីដ១៩​ចា​ប់​ពីថ្ងៃទី០១ ខែវិច្ឆិកា ​ឆ្នាំ២០២១ ក្រសួងនឹងពង្រីក​វិសាលភាព​នៃ​ការ​បង្រៀន និង​រៀន​តាម​បណ្ដុំ​សម្រាប់​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​សាធារណៈ និងឯកជនគ្រប់កម្រិត ក្នុង​ភូមិសាស្រ្ត​​ទូទាំង​រាជធានី​ខេត្តទាំងអស់។

សេចក្តី​ណែនាំ​នោះ​បញ្ជាក់​ថា៖ «ការ​បើក​ដំណើរ​ការ​ឡើង​វិញ គ្រឹះ​ស្ថាន​សិក្សា​ចំណេះ​ទូទៅ​គ្រប់​កម្រិត​គ្រឹះ​ស្ថាន​ឧត្តម​សិក្សា​ទាំង​សាធារណៈ និង​ឯកជន និង​គ្រឹះស្ថាន​បណ្តុះ​បណ្តាល​គ្រូ​នៅ​តាមក្រុង ស្រុក ខណ្ឌ ដែល​ជំងឺ​កូវីដ​១៩ អាច​គ្រប់គ្រង​បាន ដោយ​កំណត់​រូបភាព​នៃ​ការ​បង្រៀន និង​រៀន​តាម​បណ្តុំ ១៥ ទៅ​២០​នាក់ និង​ផ្លាស់​វេន និង​បន្ត​អនុវត្ត​នូវ​គម្លាត​សុវត្ថិភាព និង​វិធានាការ​សុខាភិបាលចាំបាច់​នានា»។

សេចក្តីណែនាំបន្ថែម​ថា ក្នុង​ករណី​មានការ​ឆ្លង​ក្នុង​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​នោះ ត្រូវ​សម្រេច​ផ្អាក​តែក្រុមសិស្ស ឬ​ថ្នាក់​រៀន​នោះ​ប៉ុណ្ណោះ និង​ត្រូវ​ចាត់​ចែង​យក​អ្នក​វិជ្ជមាន និង​អ្នក​ដែល​មានការ​ពាក់ព័ន្ធ​ទៅ​ព្យាបាល និង​ធ្វើ​ចត្តាឡីស័ក​១៤​ថ្ងៃ។​

ឆ្លើយតបទៅនឹងសេចក្តីជូនដំណឹង​របស់ក្រសួងអប់រំ នាយិកា​សាលាបឋមសិក្សា​ទន្លាប់ ក្នុង​ស្រុក​សំរោង ខេត្តតាកែវ អ្នកស្រី ចេង ណាវី បានឲ្យដឹងថា ការបើក​សាលារៀន​ឡើង​វិញ​គឺ​ជា​រឿង​ល្អ អាចធ្វើឲ្យសិស្ស​មានពេលរៀនវគ្គបំប៉នបានច្រើនជាមួយលោកគ្រូអ្នកគ្រូ មុន​នឹង​ប្រឡង​ឡើង​ថ្នាក់។ ទទ្ទឹមនឹងនេះអ្នកស្រីក៏បាន​សម្ដែង​ក្តីបារម្ភលើបញ្ហាប្រឈមមួយចំនួនចំ ពោះសិស្សានុសិស្សដែលខ្វះនូវការប្រុងប្រយ័ត្ន និងគ្មានអនាម័យនៅពេលចេញលេងដែលអា ចធ្វើឲ្យ​មានការឆ្លងជំងឺកូដវីដ១៩ពីសិស្សម្នាក់ទៅសិស្សម្នាក់ទៀត។​

អ្នកស្រីលើកឡើង​ថា៖ «​សិស្សានុសិស្ស​ពុំសូវមានការប្រុងប្រយ័ត្ន​ក្នុង​ការពាក់​ម៉ាស​ឲ្យ​បាន​ជាប់​លាប់​នោះទេ​។ ជាពិសេស​ពេលឲ្យគាត់ចេញលេង គឺពិបាកគ្រប់គ្រងណាស់។ បើ​មាន​កូវីដ​កើតឡើង​លើ​នរណា​ម្នាក់នោះនឹងពិបាក អាចឆ្លងទៅច្រើនគ្នាហើយ»។

ស្រដៀងគ្នានេះដែរ នាយកសាលាសន្ធរម៉ុកក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ លោក ឡៅ ម៉ូលីណា ក៏បាន​ឲ្យ​ដឹង​ដែ​រថា នៅសាលារបស់លោក គឺមាន​អនុវត្ត​វិធានការ​សុវត្ថិភាព​ចំពោះ​សិស្ស និង​គ្រូ​ដោយ​មាន​រៀបចំ​សន្តិសុខ​ត្រៀមចាំដើម្បីវាស់កម្ដៅ និងបាញ់​អាល់​កុល មុន​ពេល​ចូល​សាលា។ លោកបន្តថា ឪពុកម្ដាយភាគច្រើនបានបញ្ជូនកូនមករៀនដោយគិតថា រៀននៅ​សាលា​ចេះជា​ងរៀន​តាម​អ​នឡាញ ហើយតំបន់ខ្លះមិនសូវមានអ៊ីនធឺណិត ឬ​មិនមាន​អ៊ីនធឺណិត​គ្រប់គ្រាន់  ដូចនេះការរៀននៅក្នុងថ្នាក់គឺមានប្រសិទ្​ធភាព​ជាងតាមអនឡាញ ពោលគឺសិស្សឆ្ងល់ភ្លាមអាចសួរ និងទទួលការណែនាំពីគ្រូបានភា្លមផងដែរ។

លោកបញ្ជាក់យ៉ាងដូច្នេះថា៖ «សម្រាប់អាណាព្យាបាលសិស្សគឺមានការបញ្ជូ​នកូនឲ្យមករៀន ស្ទើតែទាំងអស់ ហើយសាលាមានរៀបចំឆ្លាស់វេន ២០នាក់រៀន និង២០នាក់សម្រាក។

សម្រាប់សិស្សដែលមិនទាន់ចាក់វ៉ាក់សាំងក៏ (ខាងសាលា) ឲ្យចូល​រៀន​ដែរ តែត្រូវ​ឲ្យ​ពាក់​ម៉ាស់​ហើយ​មាន​ការប្រុងប្រយ័ត្នជាង​គេ ព្រោះពួកគេប្រឈមខ្លាំង»។

ចំណែកនាយកសាលាបាក់ទូក លោក តូច កន្តាល់ បានឲ្យដឹងដែរ​ថា ​ក្នុង​សាលារៀន​រប​ស់​លោ​ក​នៅ​តែរៀបចំ​វិធានការ​សុវត្ថិ​ភាព ដោយអនុវត្តជាប្រចាំនូវគោលការណ៍​៣កុំ និង​៣​ការពារ​ដដែល។

លោកបន្ថែមថា សាលារបស់លោកបាន បែងចែកសិ​ស្សក្នុង​មួយ​ថ្នាក់​៣០​នាក់​ ឲ្យ​ទៅ​ជា​១៥នាក់ រៀន​ក្នុងថ្នាក់ និង១៥​នាក់​រៀន​តាមអនឡាញ​ទៅ​តាមសេចក្ដី​ណែនាំ​របស់​ក្រសួង​អប់រំ។

លោកបញ្ជាក់ថា៖ «សម្រាប់ឪពុកម្ដាយ​មាន​ការអនុញ្ញាត​ឲ្យ​កូន​មក​រៀន​ច្រើន​ ព្រោះទោះ​មិនមក​ក៏​កូវីដ​នៅ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង មក​ក៏​កូវីដ​នៅ​តែ​ប៉ុណ្ណឹង សំខាន់​ពួកគាត់​ចេះ​រស់នៅ​ជាមួយ​កូវីដ ហើយ​កូនៗ​របស់​ពួកគាត់បានចាក់ថ្នាំរួចហើយ»៕

សេចក្ដីជួនដំណឹងស្ដីពី​ស្ថានភាពអាកាសធាតុ ចេញ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៥ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០២១​ បានបញ្ជាក់​ថា ចាប់ពីថ្ងៃទី២៧ ដល់ថ្ងៃទី២៨ ខែតុលា ឆ្នាំ ២០២១នេះ តំបន់វាលទំនាប តំបន់ខ្ពង់រាប ជួរភ្នំដងរែក និងជួរភ្នំក្រវ៉ាញនៃប្រទេសកម្ពុជា នឹងអាចមានភ្លៀងធ្លាក់រាយប៉ាយ ក្នុង​កម្រិត​បង្គួរ​ទៅ​ខ្លាំង លាយឡំជាមួយខ្យល់កន្ត្រាក់ ដែលអាចបង្កជាជំនន់ទឹកភ្លៀង។ ស្ថានភាព​នេះ​គឺ​ស្ថិត​ក្នុង​ភូមិ​សាស្រ្ត​រាជធានីភ្នំពេញ ព្រៃវែង ស្វាយរៀង កណ្ដាល តាកែវ កំពង់ស្ពឺ កំពង់ឆ្នាំង ពោធិសាត់ បាត់ដំបង ត្បូងឃ្មុំ កំពង់ចាម បាត់ដំបង និងមណ្ឌលគិរី។

សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង​ដដែលបន្ថែម​ថា នៅតំបន់មាត់សមុទ្រ លើផ្ទៃសមុទ្រនឹងមានភ្លៀង ខ្យល់​រួម​ជាមួយ​នឹង​រលក​សមុទ្រខ្ពស់ៗ​ដែល​អាច​បង្ក​ជា​គ្រោះថ្នាក់​ផ្សេងៗ​ដែល​អាច​កើត​មាន​ចំពោះ​ការធ្វើដំណើរ និង​ការនេសាទ។

ក្រសួងធនធានទឹក និងឧតុនិយមអំពាវនាវ​ដល់​ប្រជាពលរដ្ឋយ៉ាងដូច្នេះ​ថា៖ «យោង​តាម​ស្ថានភាព​អាកាសធាតុដូចបានជម្រាបខាងលើ សូមសាធារណជនបង្កើនការយកចិត្តទុកដាក់ប្រុង​ប្រយ័ត្នខ្ពស់ ដើម្បីជៀសវាងគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចកើតមានជាយ​ថា​ហេតុ»៕​

បើ​តាមសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មានចេញនៅថ្ងៃទី១៨ ខែតុលា ឆ្នាំ២០២១ ​ស្ដីអំពី​លទ្ធផល​បណ្ដោះ​អាសន្ន​ថ្ងៃទី៦​នៃការពិនិត្យបញ្ជីឈ្មោះ និងចុះឈ្មោះបោះឆ្នោតឆ្នាំ២០២១ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្នុងរយៈពេល​៦ថ្ងៃ​នៃ​ការពិនិត្យ​បញ្ជី​ឈ្មោះ និ​ង​ចុះ​ឈ្មោះ​បោះ​ឆ្នោត គ.ជ.ប ទទួល​បាន​ទិន្នន័យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​បាន​មកចុះឈ្មោះ​ថ្មី​ចំនួន​៦៨,១០៥នាក់។ សេចក្តី​ប្រកាសព័ត៌មាន​​ដដែល​បន្ថែម​ថា  ​អ្នក​ដែល​ត្រូវ​លុប​ឈ្មោះចេ​ញ​ពី​បញ្ជី​បោះឆ្នោត​សរុប​ចំនួ​ន​៣៩,៧៤៩​នាក់ រីឯ​អ្នក​ដែល​បាន​កែ​តម្រូវ​ទិន្នន័យ​មាន​ចំនួន​​១៦,៤៨១នាក់ ខណៈ​អ្នក​ដែល​បាន​ផ្ទេរ​ទីលំនៅ​ចូល​ឃុំ​សង្កាត់​ថ្មី​មាន​ចំនួន​១៩,៨៦៥​នាក់។​

ក្នុង​សេចក្ដីប្រកាសព័ត៌មាន​របស់​គ.ជ.ប​​ដដែល​ក៏​បាន​អំពាវ​នាវ​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​អស់​ទៅ​ពិនិត្យ​បញ្ជី​ឈ្មោះ​បោះ​ឆ្នោត​ផង​ដែរ។

គ.ជ.ប​បញ្ជាក់​ថា៖ «សូមអញ្ជើញប្រជាពលរដ្ឋទាំងអស់ ទៅ​ពិនិត្យ​មើល​ឈ្មោះ​ក្នុង​បញ្ជី​បោះ​ឆ្នោត​​ចុងក្រោយ​ដើម្បីស្នើ​សុំកែទិន្នន័យ ប្រសិន​បើមានចំណុចខុសឆ្គង។ ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​គ្រប់​អាយុ​១៨​ឆ្នាំ (កើតមុន ឬកើតត្រឹមថ្ងៃទី៦ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០២១) និង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ដែល​មិន​ធ្លាប់​ចុះ​ឈ្មោះបោះ​ឆ្នោត​ពីមុនមក អញ្ជើញទៅចុះឈ្មោះបោះឆ្នោតឲ្យបានគ្រប់គ្នា»។

គួរបញ្ជាក់ផងដែរថា ការពិនិត្យបញ្ជីឈ្មោះ និងចុះឈ្មោះបោះឆ្នោតឆ្នាំ២០២១ ចាប់ផ្ដើម​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១២​ ខែតុលា ដល់ថ្ងៃទី៣០ ខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២១ ដោយគិតទាំងថ្ងៃ​សៅរ៍ និងថ្ងៃអាទិត្យផងដែរ៕

យោងតាមសេចក្តីណែនាំបន្ថែមរបស់រដ្ឋបាលរាជធានីភ្នំពេញ​ឲ្យដឹងថា​ តាមរយៈ​ការតាមដាន<ត្រួត​ពិនិត្យ និង​វាយតម្លៃជាប់​ជាប្រចាំ កុមារ និងយុវវ័យ​ដែល​មានអាយុក្រោម១៨ឆ្នាំ មិនមែន ជា​ក្រុ​មហា​និ​ភ័យ​ដែល​មាន​ការចម្លង​ជំងឺ​កូវីដ​១៩​សកម្ម​នោះ​ទេ​​ ផ្ទុយ​មក​វិញ​ពួកគេ​គឺជា​ក្រុម​មនុស្ស​ដែល​ងាយរងគ្រោះ​ពីកា​រចម្លង​ជំងឺផ្លូវ​ដង្ហើម​មួយ​នេះ។​

សេចក្តីណែនាំដដែលបន្ថែម​ថា ចំពោះកុមារ និងយុវវ័យមានអាយុចាប់ពី៦​ ដល់​ក្រោម​១៨ឆ្នាំ និង​កុមារ​អាយុក្រោម​៦ឆ្នាំ មិន​ចាំបាច់​បង្ហាញ​បណ្ណ​ចាក់​វ៉ាក់សាំង​នៅ​ពេល​ចេញ​ចូល​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​សាធារណៈ និង​ឯកជ​ន​នោះទេ​។​ រដ្ឋបាល​រាជធានី​ភ្នំពេញ​ក៏​បាន​ជំរុ​ញ​ឱ្យ​គណៈ​គ្រប់គ្រងគ្រឹះស្ថានសិក្សាសាធារណៈនិង​ឯកជន​ត្រូវ​រៀបចំ​យន្តការ​ដើម្បី​ត្រួត​ពិនិត្យ​បណ្ណ​ចាក់វ៉ាក់​សាំង​របស់​បុគ្គលិក អាណាព្យាបាល និង​ភ្ញៀវ​ដែល​បាន​និង​កំពុង​មាន​ទំនាក់ទំន​ង​ក្នុង​ទីតាំង​របស់​ខ្លួន​ផង​ដែរ។

រដ្ឋបាលរាជធានីភ្នំពេញបញ្ជាក់បន្ថែមយ៉ាងដូច្នេះថា៖ «ចំពោះកុមារ និង​យុវវ័យ​ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម​១៨​ឆ្នាំ ត្រូវបានលើកលែងកាតព្វកិច្ចបង្ហាញប័ណ្ណចាក់វ៉ាក់សាំងផងដែរ រាល់​ពេល​ចេញ​ចូល​ទៅ​ទំនាក់​ទំនង​សាកសួរ​ព័ត៌មាន​ផ្សេងៗ នៅ​តាម​គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា​សាធារណៈ និង​ឯកជ​ន​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំពេញ»។

រដ្ឋបាល​រាជធានី​ភ្នំពេញ កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែតុលា​ បានចេញសេចក្ដីណែនាំ ស្ដីពីកា​រ​បង្ហាញ​បណ្ណ​ចាក់វ៉ាក់​សាំង និង​ឯកសារ​បញ្ជាក់​ការ​ចាក់វ៉ាក់សាំង​បង្ការ​ជំងឺកូវីដ​១៩ រា​ល់ពេលចេញចូល គ្រឹះស្ថាន​សិក្សា និងទីប្រជុំជនក្នុងរាជធានីភ្នំពេញ ក្នុង​គោល​បំណង​គ្រប់គ្រង​នូវ​ការរីក​រាល​ដាល​នៃ​ជំងឺ​កូវីដ១៩ និងឈានទៅដល់ការរស់នៅតាមគន្លងប្រក្រតីភាពថ្មី នៃ​ការបើក​ដំណើរការ​ឡើងវិញ​លើ​គ្រប់​វិស័យ៕​