សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) – Newsroom Cambodia

ក្រុមបាល់បោះរទេះជនពិការនារីទើបបង្កើតថ្មីក្នុងខេត្តសៀមរាប ផ្តល់សង្ឃឹមដល់ជនពិការក្នុងការលេងកីឡា

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Fri, 29 Jan 2021 15:05:07 +0000

(សៀមរាប)៖ នារីៗពិការជាង១០នាក់កំពុងនៅលើរទេះដោយដៃម្ខាងបង្វិលកង់រទេះឱ្យទៅមុខ និងដៃម្ខាងទៀតត្រែះបាល់ដើម្បីបោះឱ្យគ្នាទៅវិញទៅមក។ សមាជិកនៃក្រុមបាល់បោះជនពិការនារីដែលមានឈ្មោះថា Siem Reap Eagle ទាំងនេះ កំពុងហាត់សមលេងបាល់បោះយ៉ាងស្វាហាប់។

ក្នុងសម្លៀកបំពាក់កីឡាអមដោយទឹកមុខស្រស់ស្រាយ កញ្ញា ប៊ិស គន្ធា សមាជិកក្រុមបាល់បោះនារីពិការ «Siem Reap Eagle» លើកឡើងថា ការចូលហាត់បាល់បោះបានជួយឲ្យមានកាយសម្បទាមាំមួន និងជាឱកាសមួយដែលកញ្ញាបានជួបអ្នកដទៃ និងបង្កើនមិត្តភាព។

កញ្ញាបានថ្លែងថា៖ «ពេលទៅហាត់យើងក៏អាចបានជួបមិត្តភក្ដិ បានឃើញគេឃើញឯងកុំឲ្យនៅតែផ្ទះ ហើយក្រែងលោវាជួយឲ្យមានសុខភាពល្អ យើងរុញរទេះទៅនេះទៅនោះចឹងទៅ ឲ្យវាយឺតសរសៃរជាជាងយើងនៅមួយកន្លែងអត់ធ្វើអីដែរ»។

កញ្ញា ប៊ិស គន្ធា មានជំងឺគ្រុនស្វិតជើងតាំងពីរៀននៅថ្នាក់ទី៣មកម្លេះ ឯដៃទាំងសងខាងវិញក៏មានសភាពទន់ខ្សោយ មិនអាចប្រើកម្លាំងបានដូចគេនោះទេ។ កញ្ញាមានការលំបាកក្នុងការបំលាស់ទី ដោយតម្រូវឲ្យមានគេចាំជួយជានិច្ច។ កញ្ញាបានឲ្យដឹងថាពីដំបូងកញ្ញាស្ទាក់ស្ទើរ មុននឹងសម្រេចចិត្តចូលហាត់ ដោយសារកត្តាកាយសម្បទារផង និងកត្តាជីវភាពផង។

កញ្ញានិយាយថា៖ «មុនដំបូងដែលគេទាក់ទងហៅទៅហាត់ ខ្ញុំថាអត់ទៅទេដោយសារខ្ញុំអត់មានសោហ៊ុយសម្រាប់ជិះទៅមកទេ ខ្ញុំខ្វះលុយដែរ តែគេប្រាប់ថាគេមានសាហ៊ុយសម្រាប់ធ្វើដំណើរ ដល់គាត់ប្រាប់ចឹង ខ្ញុំក៏ចេះតែដេកគិតទៅ ហើយក៏សម្រេចចិត្តទៅហាត់ជាមួយមិត្តភក្តិដែលស្គាល់ៗដែរ»។

ស្រ្តី វ័យ៣១ឆ្នាំរូបនេះបន្ថែមថា៖ «មិត្តភក្ដិក៏ចេះតែនិយាយលើកទឹកចិត្តយើងដែរទៅថាមិនពិបាកអីទេ ទៅក៏ខ្ញុំសម្រេចចិត្តទៅខ្លួនឯងសាកមើលទៅ។ ខ្ញុំទៅដំបូងក៏ខ្ញុំអត់អាចលើកបាល់បោះអីបានដូចគេដែរ តែពួកគាត់នៅតែលើកទឹកចិត្តខ្ញុំដែរ គាត់មិនបានថាឲ្យឈប់ទៅអីទេ មានតែថាអត់អីទេ ពួកគាត់ព្យាយាមនិយាយលើកទឹកចិត្តឲ្យខ្ញុំខំមកហាត់ទៀត»។

ជាមនុស្សដែលធ្លាប់តែមិនសូវមានមិត្តភក្តិ ហើយមិនចូលចិត្តទៅជួបគេឯង កញ្ញា ប៊ិស គន្ធា អះអាងថា កញ្ញាមិនមានអារម្មណ៍ឯការដូចមុនឡើយក្រោយពីបានចូលជាសមាជិកក្រុមនារីបាល់បោះ ចាប់តាំងពីខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០។ កញ្ញាថា កញ្ញានឹងបន្តលេងបាល់បោះតទៅទៀត ដើម្បីឲ្យគេស្គាល់ច្រើន ឲ្យគេដឹងថាជនពិការក៏អាចលេងកីឡាបាន។

«មនុស្សឥឡូវគាត់បានយល់ដឹងច្រើនថាកុំឲ្យរើសអើងជនពិការ។ ខ្ញុំសុំផ្ញើរទៅជនពិការទាំងអស់មិនថាបង ឬប្អូនទោះពិបាកយ៉ាងណាក៏ត្រូវស៊ូព្រោះថាយើងមានជីវិត យើងមានឱកាស យើងសំណាងដែលបានកើតមកបានឃើញពិភពលោកឥឡូវវាល្អយ៉ាងណាស្រស់យ៉ាងណាដែលគេចាប់ផ្ដើមបង្កើតអ្វីល្អៗសម្រាប់ជនពិការតទៀត ចង់ឲ្យពួកគាត់លើកទឹកចិត្តខ្លួនឯងដើម្បីនៅមើលចំណុចហ្នឹងទាំងអស់គ្នា»។

ក្រុមនារីបាល់បោះ Siem Reap Eagle ត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២០ ដោយបានទទួលការជួយជ្រោមជ្រែងពីគណៈកម្មាធិការអន្តរជាតិនៃកាកបាទក្រហម (ICRC) នៅកម្ពុជា និងអង្គការ Soulcial Trust។ ក្រុមបាល់បោះនេះ គឺជាក្រុមបាល់បោះនារីពិការទី៣នៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលបច្ចុប្បន្នមានសមាជិកទាំងអស់ចំនួន១៦នាក់។ កីឡាការិនីទាំងអស់តែងជួបជុំ និងហ្វឹកហាត់រៀងរាល់ថ្ងៃសុក្រ ដល់ថ្ងៃអាទិត្យ នៅក្នុងបរិវេណវិហារកាតូលិក ICF Cambodia ក្នុងខេត្តសៀមរាប។

អ្នកនាង វ៉ាត ចាន់រ៉ា វ័យ៣២ឆ្នាំ ជាសមាជិកដំបូងគេបង្អស់របស់ក្រុម Siem Reap Eagle។ អ្នកនាងសម្រេចចិត្តហាត់បាល់បោះនេះ ព្រោះចង់ដឹងពីសមត្ថភាពរបស់អ្នកនាងថាអាចទៅបានកម្រិតណា តែបន្ទាប់ពីបានចូលលែងរួចហើយអ្នកនាងសង្កេតឃើញថាខ្លួនឯងពិតជាអាចលែងបានមែន។ អ្នកនាងបន្ថែមថា មិនតែប៉ុណ្ណោះ សុខភាពអ្នកនាងក៏មានការផ្លាស់ប្ដូរយ៉ាងគួរឲ្យកត់សម្គាល់ផងដែរ ដោយអ្នកនាងមានអារម្មណ៍ថាស្រលះខ្លួន ធូរសរសៃរ សន្លាក់ និងដកដង្ហើមបានស្រួលជាមុន។

កីឡាការិនីរូបនេះបញ្ជាក់ថា៖ «នៅពេលដែលខ្ញុំសាកល្បងទៅដំបូងខ្ញុំបានសាកជាមួយរទះរុញ ខ្ញុំខ្លាចបាល់ ខ្ញុំខ្លាចរទេះ តែដល់ពេលបានសាកជាមួយរទេះទៅខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំជាមួយរទេះហ្នឹងគឺយើងដូចធ្លាប់ស្គាល់គ្នាអញ្ចឹង មានអារម្មណ៍ថាសប្បាយ ហើយមួយទៀតពេលហាត់ចាប់បាល់ហ្នឹង ខ្ញុំតាំងចិត្តថាឈប់ខ្លាចបាល់ ទោះបីជាបាល់ត្រូវចំក៏អត់ខ្លាចដែរ តាំងអារម្មណ៍ខ្លួនឯងចឹងទៅ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងធ្វើបានចឹងខ្ញុំចេះតែបន្តៗទៅមុខ»។

អ្នកនាង វ៉ាត ចាន់រ៉ា រៀបរាប់បន្ថែមថា៖ «លើកទីមួយសម្រាប់ខ្ញុំដែលបង្វិលរទេះពិបាកខ្លាំងណាស់ ទម្រាំបានតែស្ទាត់ដៃបង្វិលរទេះនេះយូរដែរ ហើយលេងភាគច្រើនក្រឡាប់ ខ្លះអាចត្រូវខៀវមុខ បែកបាក់ធ្មេញអី ឈាមមាត់ជាដើម ដល់ពេលកន្លងមកយូរៗទៅ លេងលែងអីហើយ»។

កញ្ញា ណុប ស្រីលក្ខិ អ្នកគ្រប់គ្រងគម្រោងស្ដារលទ្ធភាពពលកម្មកាយសម្បទានៃ ICRC នៅកម្ពុជាលើកឡើងថា ICRC បានជួយឧបត្ថម្ភសម្ភារៈកីឡាជារទេះ និងបានបញ្ជូនគ្រូបង្វឹកមួយរូបពីខេត្តបាត់ដំបងដើម្បីបង្វឹកក្រុមកីឡាការិនីជារៀលរាល់សប្ដាហ៍ តាំងពីខែធ្នូកន្លងទៅ។

កញ្ញាបានបញ្ជាក់ដែរថា នាពេលអនាគត ក្រុមSiem Reap Eagle នឹងចូលជាសមាជិករបស់សហព័ន្ធបាល់បោះរទេះជនពិការកម្ពុជា (CWBF) ដើម្បីទទួលបានការទទួលស្គាល់ពីសាធារណៈជន និងមានឱកាសទៅចូលរួមប្រកួតប្រជែងទាំងក្នុងស្រុក និងលើឆាកអន្តរជាតិ។

លោក មុយ ស៊ឺ ហៅ Bel ជាកីឡាករក្នុងក្រុមបាល់បោះជនពិការជម្រើសជាតិ និងជាគ្រូបង្វឹករបស់ក្រុម Siem Reap Eagle បានឲ្យដឹងថា ក្រុម Siem Reap Eagle នេះចាប់ផ្ដើមបង្កើតក្នុងខែវិច្ឆិកា ឆ្នាំ២០២០ ដោយគ្រោងយកសមាជិកតែ១២នាក់ប៉ុណ្ណោះ តែរយៈពេលមិនដល់ពីរខែផង ក្រុមនេះមានសមាជិករហូតដល់ទៅ១៦នាក់ ហើយបច្ចុប្បន្ននេះនៅតែមានអ្នកមកចូលរួមជាបន្តបន្ទាប់។

លោក Bel មានប្រសាសន៍ដោយទឹកមុខរីករាយថា៖ «ពេលចាប់បង្កើតក្រុមដំបូង តាមរយៈការផ្សព្វផ្សាយរបស់ខ្ញុំហើយនិងអង្គការដែលគាំទ្រពួកយើង បានចាប់ផ្ដើមជំរុញបងប្អូនស្រ្តីខ្លះ ទោះបីគាត់ថា គាត់ធ្វើមិនកើតទេ ក៏យើងឲ្យគាត់ទៅមើលសិន ហើយឲ្យគាត់សាកជិះរទេះសិន អ្នកខ្លះមិនហ៊ានជិះទេខ្លាចក្រឡាប់ ដល់គាត់មើលគេយូរៗទៅឃើញគេលេងចឹង ដូចថាឃើញសិស្សច្បងលេងឲ្យមើលចឹងគាត់ក៏មានអារម្មណ៍ថាចង់សាកអីអញ្ចឹងទៅ។ ពេលបានសាកទៅក៏សប្បាយចិត្ត គាត់ក៏ពេញចិត្តនឹងចូលរួម»។

គ្រូបង្វឹករូបនេះបានបង្ហាញក្ដីរំពឹងយ៉ាងមុតមាំថា លោកនឹងបង្វឹកក្រុមនេះឲ្យមានសមត្ថភាពអាចទៅចូលរួមប្រកួតនៅក្រៅប្រទេសដូចក្រុមនៅបាត់ដំបង និងក្រុមនៅកំពង់ស្ពឺ។

លោក Bel និយាយថា៖ «ខ្ញុំចង់ឲ្យគាត់បញ្ចេញសមត្ថភាពរបស់គាត់ តាមពិតគាត់មានសមត្ថភាពហើយតែគាត់មិនបញ្ចេញចឹងចង់ឲ្យគាត់បញ្ចេញសមត្ថភាពរបស់គាត់ដើម្បីឲ្យសាធារណៈជនបានឃើញពីសមត្ថភាពរបស់គាត់ កុំឲ្យគេរើសអើងថាជនពិការមិនអាចធ្វើអ្វីបាន។ ខ្ញុំចង់ឲ្យពួកគាត់ក្លាហាន ព្រោះគ្មានអ្នកណាជួយយើងបានក្រៅពីយើងជួយខ្លួនឯងទេ»។

លោក Bel បានឲ្យដឹងទៀតថា ដោយសារបច្ចុប្បន្នក្រុម Siem Reap Eagle នៅមិនទាន់មានកន្លែងហាត់ផ្ទាល់ខ្លួននោះទេ លោកកំពុងតែស្វែងរកថាតើត្រូវទាក់ទងទៅស្ថាប័ន ឬអង្គការណាដើម្បីជួយសម្រួលដល់បញ្ហានេះ។ លោកចង់បានកន្លែងទីតាំងមួយក្នុងខេត្តសៀមរាបផ្ទាល់ខ្លួនដើម្បីបង្វឹកសមាជិកក្រុមបាល់បោះតាំងអស់ឲ្យមានសមត្ថភាពប្រាកដ។

ក្រុមកីឡាការិនីនៃក្រុមបាល់បោះលើកឡើងស្រដៀងគ្នាថា ពួកគេចង់សំណូមពរទៅខាងរដ្ឋាភិបាល ក៏ដូចជាក្រសួងពាក់ព័ន្ធឲ្យជួយគាំទ្រ និងជួយសម្រួលដល់ការហាត់របស់ពួកគាត់ទាំងទីតាំង ទាំងឧបករណ៍ សម្ភារៈ រទេះ និងការលើកទឹកចិត្តផ្សេងៗដើម្បីពួកគេមានទឹកចិត្តហាត់កាន់តែខ្លាំងថែមទៀត៕

អត្រាអ្នកមានការងារធ្វើនៅកម្ពុជាមានការកើនឡើង ប៉ុន្តែហាក់នៅខ្វះជំនាញសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងទីផ្សារការងារ

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Thu, 28 Jan 2021 04:21:42 +0000

លទ្ធផលជំរឿនប្រជាជនកម្ពុជាឆ្នាំ២០១៩បានបង្ហាញថាអត្រាអ្នកមានការងារធ្វើនៅកម្ពុជាមាន ៩៨.៨ភាគរយ ធៀបទៅនឹងចំនួនប្រជាជនសរុប ប្រមាណ ១៥.៥លាននាក់។ អត្រាអ្នកគ្មានការងារធ្វើបានធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ១.៣ភាគរយ នៅឆ្នាំ២០១៩។

អ្នកមានការងារធ្វើភាគច្រើននៅក្នុងសេដ្ធកិច្ចកម្ពុជា ភាគច្រីនមានមុខរបរជំនាញខាងកសិកម្ម ដែលមានប្រមាណ ៥៣.៤ភាគរយ ដែលនេះបញ្ជាក់ថា ទីផ្សារនៅកម្ពុជាហាក់មិនទាន់មានជំនាញ និងត្រូវការការបណ្ដុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈជំនាញការងារសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងទីផ្សារការងារ។

តាមរយៈលទ្ធផលនៃការធ្វើជំរឿន រាជធានីភ្នំពេញ និងខេត្តព្រះសីហនុ ជាខេត្តដែលមានសក្តានុពលការងារ និងការអភិវឌ្ឍខ្ពស់ ចំណែកឯខេត្តបន្ទាយមានជ័យនៅតែជាគោលដៅទាក់ទាញយកការធ្វើចំណាកស្រុកមកពីបណ្តាខេត្តផ្សេងសម្រាប់ ឱកាសការងារ សេដ្ឋកិច្ច និងការអភិវឌ្ឍ ជាពិសេសក្រុងប៉ោយប៉ែត។

សម្រាប់តំបន់ខ្ពងរាប និងតំបន់ភ្នំ មានរបាយប្រជាជនកើនឡើងតិចសម្រាប់ឱកាសការងារ។ ចំណែកតំបន់ទន្លេសាបហាក់មានការធ្លាក់ចុះ ដោយសារការធ្វើចំណាកស្រុករបស់ប្រជាជនទៅតំបន់ ផ្សេងៗ ជាពិសេសប្រទេសជិតខាង។

ជំរឿនទូទៅប្រជាជននៅកម្ពុជាឆ្នាំ២០១៩ត្រូវបានដឹកនាំប្រតិបត្តិការដោយវិទ្យាស្ថានជាតិស្ថិតិ ក្រសួងផែនការ។ នេះគឺជាជំរឿនលើកទី៤ បន្ទាប់ពីការធ្វើជំរឿនលើកទី៣ កាលពីឆ្នាំ២០០៨ មក៕

ការរំលោភបំពានផ្លូវភេទលើក្មេងប្រុសត្រូវបានរាយការណ៍តិច បើប្រៀបធៀបនឹងបទល្មើសលើកុមារី

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Tue, 26 Jan 2021 14:40:45 +0000

ការរំលោភបំពានផ្លូវភេទក៏អាចកើតមានឡើងលើក្មេងប្រុសផងដែរ មិនមែនតែក្មេងស្រីៗនោះទេ ក៏ប៉ុន្តែការំលោភបំពានលើក្មេងប្រុសមិនសូវមានការរាយការណ៍ និងការការពារដល់ពួកគេឡើយ។ នេះយោងតាមការលើកឡើងរបស់អង្គការជំហានដំបូងកម្ពុជា នាពេលថ្មីៗនេះ។

ដោយយោងតាមការស្រាវជ្រាវរបស់ UNICEF អង្គការជំហានដំបូងបាននិយាយនៅក្នុងសិក្ខាសាលាកាលពីថ្ងៃទី២២ ខែមករា ឆ្នាំ២០២១ថា ក្នុងឆ្នាំ២០១២ យ៉ាងហោចណាស់ ៥ភាគរយ នៃកុមារនៅកម្ពុជាបានទទួលរងការរំលោភបំពានផ្លូវភេទ ក៏ប៉ុន្តែមានតែ ៦ភាគរយនៃចំនួនកុមារាដែលត្រូវបានរំលោភបំពាននេះបានធ្វើការរាយការណ៍ បើប្រៀបធៀបទៅនឹងការរំលោភបំពានផ្លូវភេទកុមារី ដែល ៤០ភាគរយនៃករណីរំលោភបំពានត្រូវបានរាយការណ៍។

លោកប៉ូទីញ៉ាត រ៉ាហ្វាអ៊ែល ប្រធានផ្នែកអភិវឌ្ឍន៍ នៃអង្គការជំហានដំបូងកម្ពុជាបាននិយាយថា «ការរំលោភបំពានផ្លូវភេទអាចកើតមានឡើងគ្រប់ទីកន្លែង ហើយ ក្មេងប្រុសក៏ងាយនឹងរងគ្រោះដូចក្មេងស្រីដែរ។ មនុស្សជាច្រើនបានរំពឹងថាក្មេងប្រុសគឺត្រូវតែមានភាពរឹងមាំ និងក្លាហាន និងអ្នករ៉ាប់រងទំនុកបំរ៉ុងក្នុងគ្រួសារ ប៉ុន្តែនេះជាអ្វីដែលរារាំងពួកគេមិនអោយនិយាយនៅពេលដែលពួកគេរងការរំលោភបំពាន»។

មានកត្តាជាច្រើនដែលពន្យល់ពីមូលហេតុដែលកុមារាមិនទទួលបានការការពារដូចកុមារី។ តាមរយៈការសិក្សារបស់អង្គការជំហានដំបូង ឫសគល់នៃបញ្ហានេះគឺ បណ្តាលមកពីកង្វះចំណេះដឹងអំពីការរំលោភបំពានផ្លូវភេទនៅក្នុងប្រទេស ការអប់រំផ្លូវភេទនៅមានកម្រិតស្តួចស្តើង អ្នកផ្តល់សេវាមានជំនាញមិនគ្រប់គ្រាន់ និងខ្វះសេវាជាក់លាក់សម្រាប់គាំទ្រកុមារា។

លោកយុង ចាន់ថាវ ប្រធានបច្ចេកទេសនៃអង្គការជំហានដំបូងបានលើកឡើងក្នុងសិក្ខាសាលាថា «ក្មេងប្រុសមិនបានទទួលបានការពិនិត្យ និងការពារ ដូចក្មេងស្រីដែលអាចធ្វើអោយពួកគេធ្លាក់ក្នុងស្ថានភាពគ្រោះថ្នាក់។ ការរំលោភបំពានលើកុមារអាចរួមបញ្ចូល ការបង្ហាញកុមារអំពីការរួមភេទ និងអនុញ្ញាតឱ្យពួកគេប្រើស្មាតហ្វូនដើម្បីចូលមើលគេហទំព័រអាសអាភាស និងសម្ភារៈអាសអាភាសផងដែរ»។

មានសេវាតិចតួចបំផុតសម្រាប់ជួយគាំទ្រជនរងគ្រោះ និងកុមារប្រព្រឹត្តនៅទូទាំងប្រទេសកម្ពុជា។ បច្ចុប្បន្ន អង្គការជំហានដំបូងកម្ពុជា ជាអង្គការតែមួយគត់នៅប្រទេសកម្ពុជាដែលផ្តល់សេវាកម្មដល់កុមារារងគ្រោះដោយការរំលោភបំពានផ្លូវភេទ៕

Vox Pop: ពលរដ្ឋនិយាយថាពួកគេកំពុងព្យាយាមកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកដើម្បីជួយទប់ស្កាត់ការបំពុល

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Mon, 04 Jan 2021 03:37:46 +0000

ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ យុវជនកម្ពុជាចាប់ផ្ដើមងាកមកចាប់អារម្មណ៍ពីបញ្ហាបរិស្ថានដែលបង្កដោយសារសំរាមប្លាស្ទិក ជាពិសេសប្លាស្ទិកដែលប្រើប្រាស់បានតែម្ដងដូចជាប្រអប់ស្នោ ទុយោជ័រជាដើម។ បើតាមតួរលេខរបស់ក្រសួងបរិស្ថាន ថង់ប្លាស្ទិកប្រមាណ ១០ លានថង់ ត្រូវបានប្រើប្រាស់ជារៀងរាល់ថ្ងៃនៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ។

កាលពីថ្ងៃទី៣០ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០ Newsroom Cambodia បានសម្ភាសន៍យុវជនមួយចំនួនក្នុងរាជធានីភ្នំពេញពីការយល់ឃើញរបស់ពួកគេជុំវិញការប្រើប្រាស់ផលិតផលធ្វើពីប្លាស្ទិក។

យុវជនដែលត្រូវបានសម្ភាសន៍ដោយ Newsroom Cambodia បាននិយាយកាលពីពេលថ្មីនេះថា ពួកគេកំពុងព្យាយាមកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកដើម្បីជួយទប់ស្កាត់ការបំពុល ពីព្រោះប្លាស្ទិចជាមូលហេតុធំមួយបង្កឲ្យមានការប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន។ ក្នុងនោះ យុវជនមួយចំនួនបានផ្លាស់ប្ដូរមកប្រើប្រាស់ផលិតផលដែលមិនប៉ះពាល់បរិស្ថាន (Eco-friendly)។

លោកហៃ រដ្ឋរិទ្ធិយា

លោកហៃ រដ្ឋរិទ្ធិយា វ័យ២០ឆ្នាំ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៤ នៃសាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្រ្តសុខាភិបាលយល់ឃើញថា ផលិតផលធ្វើពីប្លាស្ទិកមានផលិតផលខ្លះដែលចាំបាច់ហើយផលិតផលខ្លះទៀតដូចជាទុយោជ័រ ឬកែវជ័រ គឺពុំចាំបាច់នោះទេ។

លោកបានថ្លែងថា ការប្រើប្លាស្ទិកធ្វើឲ្យប៉ះពាល់បរិស្ថានគួរសម ដោយសារផ្ទះរបស់លោកនៅជិតទន្លេ ដូច្នេះលោកតែងឃើញសំរាមអណ្ដែតតាមទឹកជាញឹកញាប់។

លោកបន្តថា៖ «សម្រាប់ខ្ញុំផ្ទាល់ដោយសារយើងជាមនុស្សធម្មតា មិនមែនជាបុគ្គលល្បីអីទេ ចឹងយើងអត់អាចផ្សព្វផ្សាយអីកើតទេ ប៉ុន្តែយើងអាចកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិក ប្រើកំប៉ុងទឹកដែកដែលប្រើប្រាស់ឡើងវិញបាន សម្រាប់ទុយោយើងឧស្សាហ៍ប្រើអាដដែលៗគ្រាន់តែលាងទឹកចេញឲ្យស្អាត។»

លោក ណាំង ខេវីន

លោក ណាំង ខេវីន វ័យ២១ឆ្នាំ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៤នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញនិយាយថាផលិតផលប្លាស្ទិកប៉ះពាល់បរិស្ថានខ្លាំងព្រោះប្លាស្ទិកត្រូវការរយៈពេលយូរដើម្បីវារលាយ។

លោកថ្លែងថា៖ «ក្នុងនាមខ្ញុំជានិស្សិតមួយរូប ខ្ញុំអាចចូលរួមកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិក ខ្ញុំអាចប្រើខ្លួនឯងដើម្បីជាឧទាហរណ៍ឲ្យគេ ហើយណែនាំមិត្តភក្ដិក៏ដូចជាអ្នកនៅជុំវិញខ្លួនឲ្យកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិក។ ទោះបីជាខ្ញុំប្រាប់ទៅអត់បានទាំងអស់តែយ៉ាងហោចណាស់ក៏បានខ្លះដែរ។»

និស្សិតរូបនេះបន្ថែមថាបើគិតមកដល់ឥលូវ ខ្លួនកាត់បន្ថយការប្រើប្លាស្ទិកបានច្រើន។ បច្ចុប្បន្ននេះលោកកាត់បន្ថយអត់ប្រើកែវជ័រនោះទេ ភាគច្រើនលោកប្រើកំប៉ុងទឹកដែលប្រើបានរហូតដូចជាប្រើជាដបកែវជាដើម។

ព្រះតេជគុណ ឆែម វីដ

ព្រះតេជគុណ ឆែម វីដ និស្សិតឆ្នាំទី២ ផ្នែកអក្សរសាស្ត្រខ្មែរនៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញបានលើកឡើងអំពីគុណវិបត្តិនៃការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកនៅលើបរិស្ថាន។ ដោយឡែកព្រះអង្គក៏បានលើកឡើងអំពីគុណសម្បត្តិនៃការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកដើម្បីរក្សាសុខមាលភាព អ្នកប្រើប្រាស់។

ព្រះសង្ឃមានសង្ឃដីកាថា៖ «បើយើងប្រើម្ដងហើយម្ដងទៀត វាអាចបង្កទៅជាមេរោគ ឬក៏ផលវិបាកដល់ប្រជាជន ឬក៏អ្នកគេប្រើក្រោយអត់មានបញ្ហាដូចជាឆ្លងជំងឺផ្សេងៗដូចជាបញ្ហាពេលបច្ចុប្បន្ននេះគឺជំងឺកូវីដអញ្ចឹង»។

សម្រាប់ការចោលសំរាមមិនត្រឹមត្រូវ ព្រះអង្គបានលើកឡើងថា វាអាចបង្កជាបញ្ហាជាច្រើនដូចជាធ្វើឲ្យដីនោះខូចជីជាតិ បំពុលបរិស្ថាន នឹងធ្វើឱ្យកខ្វក់នៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាននោះដែលនាំផលប៉ះពាល់ដល់ជីវិតដែលរស់នៅលើគោកផង និងក្នុងទឹកផង។

ព្រះអង្គបានបន្តថា សព្វថ្ងៃព្រះអង្គក៏បានប្រើដបទឹកជំនួសឱ្យការទិញទឹកសុទ្ធផងដែរព្រោះថាក្រៅពីជួយដល់បរិស្ថានវាក៏អាចជួយកាត់បន្ថយការចំណាយរបស់យើងផងដែរ។

កញ្ញា ម៉ៅ ស្រីពេជ្

ដូចគ្នានឹងយុវជនដទៃដែរ កញ្ញា ម៉ៅ ស្រីពេជ្រ និស្សិតឆ្នាំទី ២ ផ្នែកប្រព័ន្ធផ្សព្វផ្សាយ និងសារគមនាគមន៍នៃសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ បានលើកឡើងពីបញ្ហានៃការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកមកលើបរិស្ថាន។ កញ្ញាបានលើកឡើងថា ជារៀងរាល់ថ្ងៃ ពេលដែលទៅផ្សារកញ្ញាតែងតែប្រើប្រាស់ថង់ក្រណាត់ជំនួសឱ្យថង់ប្លាស្ទិក និង ដបដែលអាចច្រកទឹកបានជំនួសឲ្យការទិញទឹកសុទ្ធ។

កញ្ញាបានបន្តថា៖ «វាគឺផ្ដើមចេញពីខ្លួនយើងផងដែរ នៅពេលដែលយើងប្រើចឹងទៅអ្នកផ្សេងទៀតពេលឃើញគឺអាចប្រើតាមយើង ដូចសព្វថ្ងៃឃើញមានហាងកាហ្វេជាច្រើនបានប្រើប្រាស់បំពង់បឺតផលិតពីបំពង់ឫស្សីក៏ដូចជាក្រដាសជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិក។»

លោក ប៊ូ ញ៉ឹប

លោក ប៊ូ ញ៉ឹប អាយុ២៨ឆ្នាំ សព្វថ្ងៃជានិស្សិតផ្នែកច្បាប់នៅសាកលវិទ្យាល័យវេស្ទើន បានប្រាប់អំពីការយល់ឃើញរបស់លោកចំពោះការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកជាពិសេសប្លាស្ទិកដែលប្រើបានតែម្ដងថា៖ «យើងត្រូវយកវាទៅទុកក្នុងធុងសម្រាមជាដើម ឬយកទៅដុតចោល ព្រោះរបស់ប្លាស្ទិកហ្នឹង នៅពេលដែលយើងបោះចោលវាពាស់កាលអាចប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានហើយនៅពេលភ្លៀងមកវាអត់រលួយទៅតាមទឹកភ្លៀងនិងទេ ដូចជាកែវទឹកជ័រ ប្លាស្ទិក ឬថង់អីជាដើម ពេលដែលមានភ្លៀងធ្វើឱ្យមានទឹកដក់បង្កើតបានជាដង្កូវទឹក និងមានមេរោគធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់ពលរដ្ឋទូទៅ។»

ក្នុងពេលបច្ចុប្បន្ននេះលោកតែងតែប្រើរបស់បែប Eco-Friendly ដូចជាកន្រ្ដក បំពង់ដបជាដើម ព្រោះបើយើងចង់កាត់បន្ថយ ត្រូវចាប់ផ្ដើមពីបុគ្គលផ្ទាល់ខ្លួនតែម្ដងគឺយើងទាំងអស់គ្នា។ លោកលើកឧទាហរណ៍មួយមកបញ្ជាក់ថា៖ «នៅពេលដែលយើងទិញបាយហូប ឬដាក់បាយហូបពីផ្ទះទៅយើងត្រូវមានប្រអប់បាយសម្រាប់ខ្លួនឯង នេះទី១។ ទី២ នៅពេលដែលទៅផ្សារ យើងត្រូវមានកន្ដ្រកយូរដៃសម្រាប់ប្រើជាជាងប្រើថង់ប្លាស្ទិក។ ទី៣ ប្រសិនបើជាអាចពេលទៅណាមកណា យើងគួរមានដបទឹកក្ដៅមួយដាក់តាមខ្លួនហើយហូបទឹកក្ដៅនេះទៀតសោតធ្វើឱ្យយើងមានសុខភាពល្អ។»

ព្រះតេជគុណ ម៉ា វិឆាយ

ព្រះតេជគុណ ម៉ា វិឆាយ និស្សិតឆ្នាំទី៣ ផ្នែកទំនាក់ទំនងអន្ដរជាតិនៅសាកលវិទ្យាល័យបញ្ញាសាស្ដ្រកម្ពុជាមានទស្សនៈថា ការប្រើប្រាស់ថង់ផ្លាស្ទិកធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ខូចសោភ័ណ្ឌភាព និងសុខភាពរបស់មនុស្ស។

«ចំពោះការផ្លាស់ប្ដូរទម្លាប់ការប្រើប្រាស់ប្លាស្ទិកមកជាប្រើដបទឹក កន្ដ្រក ក្រណាត់យូរដៃជាដើមដែលយើងអាចប្រើបានរាល់ពេលជារឿងល្អ ប៉ុន្ដែពលរដ្ឋយើងពេញនិយមប្រើប្លាស្ទិចតាំងពីដើមមក ហេតុដូច្នេះមានការលំបាកក្នុងការផ្លាស់ប្ដូរទម្លាប់»។

ព្រះអង្គបានបន្ដទៀតថា ព្រះអង្គចង់ឃើញពលរដ្ឋទូទៅគ្រប់ស្រទាប់វណ្ណៈចូលរួមកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថង់ប្លាស្ទិកនៅគ្រប់តំបន់ដើម្បីបរិស្ថានស្អាតដោយឱ្យពួកគាត់យល់ពីតម្លៃនៃបរិស្ថាន មួយវិញទៀតព្រះអង្គជំរុញនិងលើកទឹកចិត្តដល់ពួកគាត់ក្នុងការប្រើដបបំពង់ទឹក កន្រ្ដក ឬរបស់ណាដែលប្រើប្រាស់បានយូរដោយជៀសវាងប្រើប្លាស្ទិក៕

Vox PoP: ទស្សនៈចម្រុះដោយអ្នកនៅភ្នំពេញអំពីព័ត៌មាននៅលើហ្វេសប៊ុក

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Mon, 28 Dec 2020 04:31:08 +0000

បណ្តាញសង្គមហ្វេសប៊ុកបានក្លាយជាកន្លែងសម្រាប់ការចែកចាយព័ត៌មានយ៉ាងសំខាន់នៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលក្នុងនោះមានទាំងព័ត៌មាន ដែលមានប្រភពច្បាស់លាស់ ក៏ដូចជាព័ត៌មានមិនពិត ដែលនេះជះឥទ្ធិពលមិនល្អដល់សង្គម។

យោងទៅតាមស្ថិតិ មនុស្សប្រមាណជិត ១០ លាននាក់ក្នុងចំណោមប្រជាជនសរុប ជាង ១៦ លាននាក់ សព្វថ្ងៃកំពុងប្រើ បណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក។

កាលពីថ្ងៃពុធ ទី២៣ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០ Newsroom Cambodia បានធ្វើការសម្ភាសន៍ទៅលើប្រជាពលរដ្ឋមួយចំនួននៅក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញអំពីព័ត៌មានដែលគាត់បានឃើញនៅលើបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក ហើយពួកគាត់ក៏បានផ្ដល់ជាមតិចម្រុះដូចតទៅ៖

អ្នកស្រី សុន រតនៈ

អ្នកស្រី សុន រតនៈ វ័យ៣៣ឆ្នាំ ជាអាជីវករមួយរូបបានឲ្យដឹងថា អ្នកស្រីតែងតែមើលព័ត៌មាននៅលើបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុកជាញឹកញាប់ ហើយព័ត៌មានដែលអ្នកស្រីតាមដានភាគច្រើន ជាព័ត៌មានទាក់ទងនឹងការរកស៊ី និងព័ត៌មានពីជម្ងឺកូវីដ ១៩។

អ្នកស្រីបាននិយាយថា៖ «ព័ត៌មានទាក់ទងនឹងកូវីដហ្នឹង ក៏ឧស្សាហ៍មើលដែរ គេឆ្លងនៅថៃនៅអីចឹង យើងតាមដានគេទៅ។ ពេលខ្លះមានអារម្មណ៍ថាភ័យខ្លាចដែរ កូវីដចឹងយើងរកអត់បាន យើងជួលផ្ទះគេ ត្រូវបង់ធនាគារអីសព្វគ្រប់ទាំងអស់វាពិបាកណាស់ ហើយណាមួយគិតដល់កូនដែរ ត្រូវចូលរៀនខ្លាចតែមិនបានរៀន។»

ក្រៅពីចូលអានព័ត៌មានទាំងនោះ អ្នកស្រី សុន រតនៈបានបញ្ជាក់ថា ជានិច្ចជាកាល អ្នកស្រីក៏ធ្វើការចែករំលែកបន្តព័ត៌មានទាំងអស់នោះផងដែរ។

អ្នកស្រីថ្លែងថា៖ «ព័ត៌មានមួយចំនួនខ្ញុំស៊ែរត។ ព័ត៌មានពីកូវីដខ្ញុំស៊ែរត ពីគេបង្រៀនយើងរកស៊ីអីខ្ញុំស៊ែរត។ ក្នុងចិត្តខ្ញុំចេះតែចង់រៀនដែរ ចំពោះព័ត៌មានដែលគេបង្រៀនយើងរកស៊ី ហើយយើងស៊ែរទុកដើម្បីមើលថ្ងៃក្រោយ ដល់ពេលយើងចង់ដឹងថាគេរៀននៅណាអី នៅណា យើងចុចមើលផុសហ្នឹងវិញទៅ»។

អ្នកស្រីបានបន្តថា៖ «ចំពោះព័ត៌មានកូវីដ ខ្ញុំស៊ែរចង់ឲ្យប្រជាពលរដ្ឋបានដឹងទាំងអស់គ្នាថាជម្ងឺកូវីដបានកើនឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ឬប្រទេសកម្ពុជាយើង។ យើងស៊ែរចឹងទៅចង់ឲ្យមនុស្សមួយចំនួនដឹងហើយចេះការពារខ្លះចឹងទៅ»។

លោកឈាង ហ៊ាង

លោកឈាង ហ៊ាង វ័យ៦៤ឆ្នាំ ជាអ្នករត់កង់បីខ្មែរ បានមានប្រសាសន៍ថារូបលោកមិនសូវតាមដានព័ត៌មានលើបណ្ដាញសង្គមនោះទេ។ មួយវិញទៀតទោះបីជាលោកចុចចូលមើលព័ត៌មានទាំងនោះតែលោកមិនដែលចុចស៊ែរបន្តឡើយ។

លោកឈាង ហ៊ាងក៏បានឲ្យដឹងថាលោកមានការព្រួយបារម្ភដែរនៅពេលលោកមើលព័ត៌មានទាក់ទិននឹងការរីករាលដាលនៃជម្ងឺកូវីដ ១៩។

លោកនិយាយថា៖ «ពេលឃើញព័ត៌មានពីកូវីដកើនឡើងអី ខ្ញុំមានការព្រួយបារម្ភជួបវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច វាបាត់បង់ចំណូល ដូចថារាល់ដងធ្លាប់រកបានមួយថ្ងៃ៤ ទៅ៥ម៉ឺន នៅសល់១ម៉ឺន២ម៉ឺន ភ្ញៀវអត់មានចេញដើរម៉ង»។

យុវជនធឿន សុផានិត

យុវជនធឿន សុផានិត វ័យ១៧ឆ្នាំ ជាសិស្សថ្នាក់ទី១២ បានយល់ឃើញថាព័ត៌មាននៅលើបណ្ដាញហ្វេសប៊ុកព័ត៌មានខ្លះជាព័ត៌មានដែលល្អសម្រាប់អ្នកមើលអ្នកអានតែព័ត៌មាន ខ្លះទៀតជាព័ត៌មានបំផុសបំផុលដែលអាចបង្ករការយល់ច្រឡំដល់អ្នកអានបាន។

យុវជនរូបនេះបានក៏បញ្ជាក់ថាមុននឹងរូបលោកសម្រេចចិត្តស៊ែរព័ត៌មានបន្តនៅលើហ្វេសប៊ុក លោកតែងពិនិត្យមើលចំណងជើង(caption) ថាតើវាល្អ និងមានប្រយោជន៍រ ឬអត់។ លោកបន្តថាបើព័ត៌មានខ្លះដែលគេសរសេរអត់បង្ខូចឈ្មោះអ្នកដទៃ ទើបលោកចុចស៊ែរត តែបើព័ត៌មានខ្លះដែលសរសេរមកប្រើចំណងជើង(Caption)ធ្វើឲ្យអ្នកដទៃភ័យ ឬបំផុសបំផុល លោកមិនដែលស៊ែរបន្តទេ។

លោកបានលើកឡើងថា៖ «មុនពេលខ្ញុំស៊ែរព័តមានអីមួយគឺខ្ញុំមើលច្បាស់លាស់ណាស់ ខ្ញុំចូលមើលសិនថាគេសរសេរអ្វើខ្លះបានខ្ញុំចុចស៊ែរ។ ចឹងខ្ញុំគិតថាព័ត៌មានដែលខ្ញុំស៊ែរហ្នឹង អត់អីទេហើយអាចផ្សព្វផ្សាយដល់អ្នកនៅជុំវិញខ្លួនដូចជាហ្វេនក្នុងហ្វេសប៊ុកបាន។»

កញ្ញា ង៉ែត សុវណ្ណបូរមី

កញ្ញា ង៉ែត សុវណ្ណបូរមី ស្ថិតក្នុងវ័យ២០ឆ្នាំ ជានិស្សិតឆ្នាំទី៤នៃសាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រសុខាភិបាល បាននិយាយថានាងចូលចិត្តតាមដានព័ត៌មាននៅក្នុងបណ្ដាញសង្គមហ្វេសប៊ុក និងតែងតែចែករំលែកបន្តនូវព័ត៌មានមួយចំនួនដែលនាងគិតថាមានប្រយោជន៍។

កញ្ញាយល់ឃើញថាថ្វីត្បិតតែព័ត៌មាន ក្នុងហ្វេសប៊ុកមានចំនួនច្រើន ក៏ពិតមែន តែព័ត៌មានទាំងអស់នោះមិនសុទ្ធតែជាព័ត៌មាន ល្អទាំងអស់ទេ ដោយវាអាស្រ័យលើព័ត៌មានដែលគេផុស និងអ្នកស៊ែរដែរថាតើពួកគេផុសក្នុងបំណងអ្វី ក្នុងបំណងបរិហារកេរ្តិ៍ ឬដើម្បីកំសាន្តឬចង់ចែករំលែកបន្ត។

និស្សិតឆ្នាំទី៤រូបនេះបានបន្ថែមថា៖ «មុននឹងសម្រេចចិត្តស៊ែរ ខ្ញុំមើលលើប្រភពព័ត៌មាន ឬអ្នកផុសព្រោះអីជួនកាលអ្នកផុសមានបំណងមិនល្អ fake accountអី អញ្ចឹងប្រសិនបើប្រភពព័ត៌មានអត់ច្បាស់លាស់ខ្ញុំក៏អត់ស៊ែរដែរដោយសារខ្លាចបង្ករជាជម្លោះប្ដឹងផ្ដល់អីតទៀត»។

កញ្ញាង៉ែត សុវណ្ណបូរមី បាននិយាយបន្តថា «បើព័ត៌មានទាក់ទងកូវីដ ខ្ញុំស៊ែរច្រើន។ កូវីដ យើងអាចនិយាយបានថាវាជាជម្ងឺសកលលោកចឹង ខ្ញុំស៊ែរព័ត៌មានទាក់ទងនឹងវាព្រោះខ្ញុំគិតថាក្នុងអាខោនហ្វេសប៊ុកខ្ញុំមានហ្វេនប្រហែល៣ពាន់នាក់ចឹង ខ្ញុំអាចចែករំលែកព័ត៌មានហ្នឹងទៅអ្នកទាំងអស់នោះទោះបីអត់បានទាំងអស់គ្នាតែគិតថាបានមួយភាគធំដែរ»។

«អាចនិយាយបានថាមាន ៥០០នាក់ដែលបានឃើញការស៊ែររបស់ខ្ញុំហើយអ្នកទាំងអស់នោះស៊ែរបន្តទៀតទៅ ចឹងយើងដឹងស្រាប់ហើយព័ត៌មានកូវីដ វាជាព័ត៌មានជម្ងឺសកលលោក យើងម្នាក់ៗគួរតែយល់ដឹងថាថ្ងៃនេះមានមនុស្សកើតប៉ុន្មាននាក់ហើយ ឆ្លងថែមប៉ុន្មាននាក់ហើយ តេស្តវិជ្ជមានប៉ុន្មាននាក់ អវិជ្ជមានប៉ុន្មាននាក់ហើយយើងគួរការពារខ្លួនឯងបែបមិចខ្លះ»។

យុវជន ភី ភារ៉ូ

យុវជន ភី ភារ៉ូ វ័យ ២១ឆ្នាំ ដែលជានិស្សិតឆ្នាំទី៣ នៅសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទភ្នំពេញ ផ្នែកអក្សរសាស្រ្តខ្មែរ បានលើកឡើងអំពីបញ្ហាព័ត៌មានមិនពិតមួយចំនួន ដែលអ្នកសរសេរ អាចមានបំណងមកបោកបញ្ឆោតដើម្បីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

ក្នុងការចែករំលែកព័ត៌មានបន្ត និស្សិតឆ្នាំទី ៣ ផ្នែកអក្សរសាស្ត្រខ្មែរមួយរូបនេះបានលើកឡើងថា៖ «ទី១ ខ្ញុំមើលទៅលើផេកសិន តើផេកហ្នឹងវាច្បាស់លាស់អត់ ហើយផេកហ្នឹងវាធ្លាប់មានសម្ភាសន៍ទៅមានទិដ្ធភាពពិតជាក់ស្តែង រឺអត់បានខ្ញុំស៊ែរ»។

«ជួនកាលដូចផេកមួយចំនួនចឹង គាត់ចេះតែរឿងខ្លះមិនពិត ក៏ផុស ហើយខ្ញុំអត់ហ៊ានស៊ែរបន្តទេ ព្រោះខ្លាចកាលណាយើងស៊ែរបន្ត យើងចូលរួមក្នុងការបោកបញ្ឆោតអ្នកលេងផ្សេងៗ»។

លោកបានបន្តថា៖ «ខ្ញុំស៊ែរតែព័ត៌មានណាដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់ជួយដល់សង្គម ចឹងបានខ្ញុំស៊ែរ។ ពេលដែលយើងស៊ែរទៅ លក្ខណៈថាយើងបានចែករំលែកនូវចំណេះដឹង ក៏ដូចជាផលប្រយោជន៍ហ្នឹងទៅកាន់អ្នកផ្សេងផងដែរ»៕

Cambodia 2.0: Rebooting Gender Roles in the Tech Industry

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Mon, 21 Dec 2020 13:34:55 +0000

Sreylin Meng plans to use technology to help Cambodia grow. The 19-year-old has been working with her classmates on a crop-irrigation app since she started at the National Institute of Posts, Telecoms & ICT.

Developing a tech product of this scope is difficult enough, but Meng said she faced another challenge as the only woman on the team — and also the leader.

“As a woman, we have a barrier to the cultural norm. But if we don’t leave our comfort zone, we cannot catch big fish,” said Meng. “We have to show our genius and commitment to [the world].”

Studies have shown that in developing countries like Cambodia, fewer women than men pursue careers in technology. A 2017 report found that women in Cambodia accounted for just 8.5% of the 16,415 students in tech-related post-secondary programs.

But this trend might be changing. A study by USAID in 2019 found the most popular career choices among women respondents in Cambodia between the ages of 18 to 29 were tech entrepreneur, leaders of a tech company and computer software engineer.

There has also been a wave of tech-related programs developed for Cambodia women, including Technovation Cambodia, Project Girl Code and the Women Techmakers events sponsored by the Google Developers Group of Phnom Penh. The Ministry of Posts and Telecommunications has organized the Cambodian Women in Tech Awards and the Women Techmakers Scholars Program for Women in the Asia Pacific.

Meng envisions even greater success for the Kingdom’s women tech leaders. Not only is she the CEO of the irrigation app project, known as Smart Farm Assistance, she recently won first place in the She Loves Tech Cambodia 2020 Awards. The awards, the world’s largest competition for women and technology, were co-organized by She Loves Tech and Raintree in partnership with the Ministry of Posts and Telecommunications, Ministry of Economy and Finance, Khmer Enterprise and Global Shapers Phnom Penh Hub.

Working on the app can be frustrating and time-consuming, she told Newsroom Cambodia, adding that the passion of her team inspires her to keep moving forward.

“When I face challenges, I always accept that there will be a solution,” Meng said. “I want to make things that seem impossible possible and show my team that we can overcome them together.”

Social and family pressures have prevented women in Cambodia from pursuing higher education in the technology field, according to several women who spoke to Newsroom Cambodia.

Sovannmonynuth Heng, a 20-year-old senior Computer Science major at Norton University, has won several awards for technological innovation. She said her parents were at first unsupportive of her choice of technology as a field of study, but have since changed their minds.

“This career is not just for men. I strongly encourage all young women who are passionate about this field to please go for it. Do not let old perspectives stop you from what you really want in life,” said Heng.

Cheavfong Hong, 18, traveled from Battambang province to study Computer Science at the Royal University of Phnom Penh. She told Newsroom Cambodia her parents approved of her choice of a tech major, but there had been other challenges.

“What I lack is research skills. I think girls like me from the provinces lack knowledge, learning skills and researching methods,” Hong said. “But I won’t give up.”

Twenty years ago, Ms. Pong Limsan was one of the only women studying Computer Science at the Royal University of Phnom Penh. Today, the mother of two children is the founder and CEO of Peth-Yoeung Healthcare Management, a cloud-based hospital operating system that was invented to modernize hospitals and clinics.

She said parents were important in encouraging young women to follow what they love.

“In order to be successful in this field, you must follow your passion,” Limsan said. “If there is a high risk of failure, it doesn’t matter if it’s a woman or a man. As long as you work hard and find opportunities, you will succeed.”

Sovannary Khun, a sophomore Computer Science major at the Royal University of Phnom Penh, told Newsroom Cambodia there are only six women in her class of about 50 students, a much higher gender imbalance than in other departments at the university. Khun, however, has managed to always be at the top of her class.

Khun said her parents supported her choice of major and she was optimistic about embarking on a career in technology.

“More women will soon get to work in this field because of the support from their families and the inspiration from other [women tech leaders],” she said.

“In some cases, we need both males and females to work together to make things better. As one of my favorite female engineers said, ‘We cannot let men control the world alone!'”

គម្រោងឃ្លាំមើលទំនប់តំបន់ទន្លេមេគង្គត្រូវបានដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ជាសាធារណៈ

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Fri, 18 Dec 2020 09:09:08 +0000

ក្រសួងការបរទេសសហរដ្ឋអាមេរិកសហការជាមួយមជ្ឈមណ្ឌលស្ទីមសុន (Stimson) កាលពីថ្ងៃទី ១៥ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០ បានដាក់ឱ្យដំណើរការឧបករណ៍ថ្មីមួយដែលមានឈ្មោះថា Mekong Dam Monitor ដើម្បីផ្តល់ព័ត៌មានអំពីប្រតិបត្តិការរបស់ទំនប់ និងកម្រិតទឹកនៅទូទាំងប្រទេសចំនួន៦នៃអាងទន្លេមេគង្គ ដែលមានប្រទេសចិន មីយ៉ាន់ម៉ា ឡាវ ថៃ កម្ពុជា និងវៀតណាម។

យោងតាមមជ្ឈមណ្ឌលស្ទីមសុន (Stimson) ឧបករណ៍ឃ្លាំមើលទំនប់ទន្លេមេគង្គ (Mekong Dam Monitor) គឺជាធនធានសាធារណៈដែលប្រើប្រាស់ការចាប់រំញោចពីចម្ងាយ និងរូបភាពផ្កាយរណបដើម្បីផ្ដល់ការរាយការណ៍ និងទាញយកទិន្នន័យ តាមសូចនាករដែលមិនត្រូវបានរាយការណ៍ពីមុននៅក្នុងអាងទន្លេមេគង្គ។

ទិន្នន័យនោះ ក៏ផ្តល់ព័ត៌មានអំពីកម្រិតទឹកធម្មជាតិនៃទន្លេមេគង្គ ដែលគេរំពឹងទុកប្រសិនបើទំនប់គ្មានប្រតិបត្តិការ ក៏ដូចជាព័ត៌មានស្តីពីការសាងសង់ ទំនប់វារីអគ្គិសនីនាពេលថ្មីនេះ។

ឧបករណ៍នោះក៏អាចផ្ដល់ជាសញ្ញាព្រមានដំបូងដែលមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ទឹកជំនន់ និងគ្រោះរាំងស្ងួត ដែលអាចកើតមានឡើងក្នុងអាងទន្លេមេគង្គ។

ក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ប្រជុំមួយដែលធ្វើឡើងតាមប្រព័ន្ធអនឡាញ អ្នកជំនាញជាច្រើនបានលើកឡើងពីសារៈសំខាន់នៃទិន្នន័យ និងអត្ថន័យរបស់វាសម្រាប់តំបន់។

លោក Brian Eyler នាយកកម្មវិធីអាស៊ីអាគ្នេយ៍មជ្ឈមណ្ឌល Stimson និងជាអ្នកដឹកនាំគម្រោងបាននិយាយថា៖ «ឧបករណ៍ត្រួតពិនិត្យទំនប់ទន្លេមេគង្គ នេះនឹងធ្វើការទម្លាយបង្ហាញអំពីការប្រតិប័ត្រការទំនប់ និងកម្រិតទឹកនៅតាមដងទន្លេមេគង្គដែលជាអ្វីដែលយើងមិនធ្លាប់អាចធ្វើបានពីមុន។ជាមួយនឹងការបង្កើតថ្មី ដូចជា “ រង្វាស់និម្មិត” និងដោយការទាញទិន្នន័យផ្សេងៗទៅកន្លែងតែមួយ យើងកំពុងផ្តល់អំណាចដល់អ្នកពាក់ព័ន្ធជាច្រើននៅទូទាំងតំបន់។ ជាមួយនឹងតម្លាភាពនេះយើងសង្ឃឹមថានឹងមានការរីកចម្រើននៃការទទួលខុសត្រូវ»។

ប្រទេសកម្ពុជាត្រូវបានតំណាងនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំដោយ លោក ពូ សុធីរៈ នាយកប្រតិបត្តិនៃវិទ្យាស្ថានខ្មែរសំរាប់សហប្រតិបត្តិការ និងសន្តិភាព។ លោកបានលើកឡើងអំពីសារៈសំខាន់នៃទន្លេមេគង្គមកលើប្រទេសកម្ពុជា និងផលប៉ះពាល់នៃគ្រោះរាំងស្ងួត។

លោកបានមានប្រសាសន៍ក្នុងកិច្ចប្រជុំថា៖ «នៅកម្ពុជាប្រជាជនរាប់សែននាក់ពឹងទៅលើទន្លេមេគង្គ។ ឆ្នាំនេះគឺជាឆ្នាំមួយដែលពិបាកគ្រប់គ្រងដោយសារតែមានគ្រោះរាំងស្ងួត។ កម្រិតទឹកទន្លេបានធ្លាក់ចុះខ្លាំងពីរឆ្នាំជាប់គ្នាដែលធ្វើឲ្យការនេសាទត្រីបានធ្លាក់ចុះជាង ៧០ភាគរយ ហើយការនាំចេញត្រីធ្លាក់ចុះ៨៤ភាគរយ។ ប្រការនេះកំពុងធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់អាយុជីវិតប្រជាជនកម្ពុជា ជាពិសេសអ្នកដែលងាយរងគ្រោះបំផុត។ យើងរីករាយដែលទិន្នន័យនេះឥឡូវបានបើកចំហហើយអ្វីៗកាន់តែមានតម្លាភាព»។

យោងទៅតាមមជ្ឈមណ្ឌលស្ទីមសុន (Stimson) ទិន្នន័យនេះត្រូវបានបើកឲ្យប្រើប្រាស់ និងទាញយកជាសាធារណៈនៅលើគេហទំព័រ ទិន្នន័យទឹកទន្លេមេគង្គ (Mekong Data Initiative)៕

អាល្លឺម៉ង់សន្យាផ្តល់កម្ចី ៣០លានអឺរ៉ូសម្រាប់ប្រសិទ្ធភាពថាមពល និងការផ្គត់ផ្គង់នៅតាមជនបទនៅកម្ពុជា

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Mon, 14 Dec 2020 14:55:33 +0000

ស្ថានទូតអាល្លឺម៉ង់នៅរាជធានីភ្នំពេញ បានប្រកាសនៅថ្ងៃទី១៤ ខែធ្នូ ឆ្នាំ២០២០នេះថា នឹងផ្ដល់ប្រាក់កម្ចីចំនួន ៣០លានអឺរ៉ូ ដើម្បីប្រសិទ្ធភាពថាមពល និងសម្រាប់ការផ្គត់ផ្គង់អគ្គិសនីនៅតំបន់ជនបទ នៅកម្ពុជា។

លោក Christian Berger ឯកអគ្គរដ្ឋទូតអាល្លឺម៉ង់ប្រចាំនៅកម្ពុជាបាននិយាយក្នុងសេចក្តីថ្លែងការណ៏តាមរយៈ Twitter ថាបណ្ដាញអគ្គិសនីប្រសើរជាងមុន គឺល្អសម្រាប់ប្រជាជន ល្អសម្រាប់សេដ្ឋកិច្ច និងល្អសម្រាប់ភពផែនដីទាំងមូល‍។

«ការវិនិយោគរបស់អាល្លឺម៉ង់នេះគឺដើម្បីទទួលបានការប្រើប្រាស់ថាមពលអគ្គិសនីប្រសើរជាងមុន ការចំណាយលើថាមពលតិចជាងមុន ការផ្គត់ផ្គង់ថាមពលអគ្គិសនីដែលគួរឱ្យទុកចិត្តជាងមុន និងការពារការចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់តិចជាងមុន»។

ថវិការ ៣០លានអឺរ៉ូនេះ គឺជាកម្ចីដែលមានការប្រាក់តិច ហើយនឹងជួយធ្វើឱ្យមានការប្រសើរឡើង និងពង្រាយថាមពលអគ្គិសនីនៅតាមទីជនបទ និងរួមចំណែកដល់កម្ពុជាក្នុងការកាត់បន្ថយនូវការភាយចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ក៏ដូចជាជួយកម្ពុជាបានអាចឈានគោលដៅក្នុងការផ្គត់ផ្គង់អគ្គិសនីនៅត្រឹមឆ្នាំ ២០៣០។ នេះយោងតាមស្ថានទូតអាល្លឺម៉ង់។

គួរបញ្ជាក់ដែរថា អាល្លឺម៉ង់បានផ្ដល់ប្រាក់កម្ចីកាត់បន្ថយការប្រាក់ ៣០លានអឺរ៉ូ ដល់កម្ពុជាម្ដងហើយកាលពីឆ្នាំ ២០១៨ នាំឲ្យទឹកប្រាក់នៃការវិនិយោគនេះកើនដល់ ៦០លានអឺរ៉ូ។ នេះយោងតាមស្ថានទូតអាល្លឺម៉ង់។

យោងតាមស្ថានទូតអាល្លឺម៉ង់ដដែល លទ្ធផលនៃការវិនិយោគនៅឆ្នាំ២០១៨ រួមមានការបញ្ចូនថាមពលសុទ្ធកើនឡើង ២០ភាគរយ ជាមួយនឹងបណ្តាញអគ្គិសនីប្រសើរជាងមុន និងបានជួយឲ្យ គ្រួសារចំនួន ១៥.០០០ ថែមទៀតមានអគ្គិសនីប្រើប្រាស់៕

First Batch of Covid-19 Vaccine for Front-line Workers, Hun Sen says

សំអឿន និស្ស័យបុណ្យ (Nicseybon Samoeun) — Tue, 08 Dec 2020 12:12:14 +0000

The government of Cambodia will provide 500,000 front-line responders with free access to the Covid-19 vaccine, according to an online statement released Monday by Prime Minister Hun Sen.

The Ministry of Health is working with the World Health Organization to locate suppliers and determine the cost for one million vaccine doses destined for doctors, nurses, teachers, and police officers, among other high-risk individuals, the statement read.

“The million doses is enough for 500,000 people,” Hun Sen said. “But we have 16 million people, and about 10 million need the vaccine. We hope our development partners will provide aid for our people, or at least sell the vaccine to us at a low price.”

The vaccine is administered in two injections, meaning the first batch of one million doses would be for the half-million front-line responders.

Cambodia could afford only one million doses at this time, the statement said, adding that the government was already searching for other ways to acquire additional doses. The government aimed to purchase another two to three million doses, the statement said.

Russia and Great Britain have both successfully tested vaccines. A vaccine made by researchers at the University of Oxford and the pharmaceutical company AstraZeneca has the lowest price, at around $3.35 per dose, according to the WHO.

The government has yet to announce a vaccine supplier. Even so, Yok Sambath, a spokesperson for the Ministry of Health, said the construction of a refrigerated vaccine storage unit was already underway.

The government has also asked the public for donations to help fund further vaccine purchases. As of Tuesday evening, the government had received about $26 million, according to Hun Sen’s statement.

Cambodia has so far recorded 350 Covid-19 cases, with the latest outbreak, the country’s first community-spread event identified on November 28, contributing 34 news cases.